Οι κάτοικοι της Μεσσηνίας διεκδικούν σταθερά και με επιμονή -εδώ και χρόνια- την επαναλειτουργία του σιδηροδρόμου. Σε τι σημείο βρισκόμαστε;
Με τα τρένα και τα πόδια μπορείς να δεις τους πραγματικούς ρυθμούς μιας πόλης. Μόνο έτσι θα την αφουγκραστείς, θα έρθεις σε επαφή μαζί της, θα την ακολουθήσεις. Κι οι σταθμοί δεν είναι τυχαίες κατασκευές, είναι σημεία προσκυνήματος κανονικά. Παραμελημένοι και βρώμικοι ή αριστουργήματα αρχιτεκτονικής, έχουν πάντα να πουν πολλά για την κουλτούρα και τη ζωή των ανθρώπων στους τόπους γύρω από αυτούς. Γι’ αυτό κι εκείνοι που ξέρουν να παρατηρούν, δεν φεύγουν ποτέ από έναν σταθμό βιαστικά μετά το ταξίδι τους.
Αφορμή για τις παραπάνω σκέψεις και το κείμενο αυτό είναι η τελευταία μου επίσκεψη στα χωριά της Μεσσηνίας πριν από κάποιους μήνες και μια κίνηση που για όσους έχουν ζήσει τα μέρη αυτά σε όλες τους τις εκφάνσεις, μόνο τυχαία δεν μπορεί να θεωρηθεί. Οι κάτοικοι ολόκληρης της περιοχής διεκδικούν σταθερά και με επιμονή -εδώ και χρόνια- την επαναλειτουργία του σιδηροδρόμου.
Διαβάστε τη συνέχεια στο Reader.gr