Αν έχεις ήδη κλείσει διακοπές μαζί τους, ελπίζω να προλαβαίνεις να τις ακυρώσεις.
Διακοπές: ένα σημαντικό κεφάλαιο της ανθρώπινης ύπαρξης, και είμαι σίγουρη πως ελάχιστοι θα υποστηρίξουν το αντίθετο. Αυτές οι εβδομάδες παύσης του χρόνου, που το σώμα μπορεί να χαλαρώσει άφοβα, αψηφώντας κουτάκια, όρια και ταμπέλες, και το μυαλό να σταματήσει τα σκέφτεται υποχρεώσεις, deadlines και στόχους, όλα κυλούν πιο ήρεμα και, κυρίως, πιο αργά. Η καθημερινότητα αλλάζει, ο ύπνος γίνεται ο καλύτερος φίλος μας και οι χαλαρές στιγμές με τα αγαπημένα πρόσωπα «πλάθουν» ιστορίες που θα θυμόμαστε για χρόνια.
Υπάρχει κάτι που να μπορεί να χαλάσει αυτές τις γαλήνιες και, μάλλον, ιδιαίτερα αγαπημένες ημέρες του χρόνου; Ναι, η απάντηση είναι πιο προβλέψιμη από αυτό που νομίζεις: οι άνθρωποι. Όσο κι αν αγαπάμε τους ανθρώπους μας (οικογένεια, φίλοι, σύντροφος) οφείλουμε να παραδεχτούμε – πρώτα στον εαυτό μας – πως οι διακοπές είναι ιερές, οπότε δεν υπάρχει χώρος για συμβιβασμούς. Πρέπει να κάνουμε ακριβώς ό,τι μας ξεκουράζει και μας ηρεμεί, αφού οι ημέρες είναι περιορισμένες και οι απαιτήσεις του φθινοπώρου – που θέλουμε δεν θέλουμε θα ‘ρθει – βουνό.
Ας είμαστε ειλικρινείς: ορισμένοι άνθρωποι έχουν μια μαγική ικανότητα να καταστρέφουν τις διακοπές των υπολοίπων λόγω του χαρακτήρα και της προσωπικότητάς τους. Και με αυτούς τους ανθρώπους, καλό θα ήταν να αποφεύγεις να κάνεις διακοπές, γιατί πραγματικά μπορούν να εξελιχθούν σε μαρτύριο. Πώς θα τους καταλάβεις; Εδώ θα σε βοηθήσει η ψυχολογία. Υπάρχουν τρεις κατηγορίες ανθρώπων που ποτέ και για κανέναν λόγο δεν πρέπει να δεχτείς να κάνετε μαζί διακοπές – εκτός αν έχεις άφθονη υπομονή. Τότε, πάω πάσο.
3 κατηγορίες ανθρώπων που δεν πρέπει ποτέ να πας διακοπές μαζί τους
1. Εκείνος που θέλει να ελέγχει τα πάντα
Υπάρχουν άνθρωποι που δεν μπορούν να αφήσουν τίποτα στην τύχη. Από το τι ώρα θα ξυπνήσετε μέχρι σε ποια παραλία θα πάτε, πού θα φάτε και πόση ώρα θα μείνετε εκεί, όλα πρέπει να γίνουν σύμφωνα με το δικό τους πρόγραμμα. Αν κάτι αλλάξει τελευταία στιγμή, εκνευρίζονται, αγχώνονται ή προσπαθούν να επιβάλουν τη γνώμη τους.
Στην ψυχολογία, η έντονη ανάγκη για έλεγχο συνδέεται συχνά με τη δυσκολία διαχείρισης της αβεβαιότητας. Το πρόβλημα είναι πως οι διακοπές βασίζονται ακριβώς στο αντίθετο: στον αυθορμητισμό. Ένα ξαφνικό μπάνιο σε μια άγνωστη παραλία, μια στάση σε ένα χωριό που δεν υπήρχε στο πρόγραμμα ή ένα μεσημεριανό που κρατάει μέχρι το απόγευμα είναι συνήθως οι στιγμές που θυμόμαστε περισσότερο. Όταν, όμως, κάποιος μετατρέπει τις διακοπές σε στρατιωτική αποστολή, η χαλάρωση εξαφανίζεται. Και κάπου εκεί συνειδητοποιείς ότι χρειάζεσαι διακοπές από τις διακοπές.
2. Ο μόνιμα αρνητικός
«Έχει πολύ κόσμο», «το δωμάτιο δεν είναι όπως στις φωτογραφίες», «η θάλασσα έχει κύμα», «κάνει πολλή ζέστη», «το φαγητό δεν ήταν τόσο καλό». Όλοι έχουμε δικαίωμα να παραπονιόμαστε πού και πού. Υπάρχουν, όμως, άνθρωποι που φαίνεται να αναζητούν διαρκώς κάτι που θα τους χαλάσει τη διάθεση. Και δυστυχώς, η κακή διάθεση είναι μεταδοτική.
Η ψυχολογία μιλά για το φαινόμενο της συναισθηματικής μετάδοσης (emotional contagion): τα συναισθήματα των ανθρώπων γύρω μας επηρεάζουν ασυνείδητα τη δική μας ψυχολογία. Αν, λοιπόν, περνάς όλη την ημέρα με κάποιον που εστιάζει μόνο στα αρνητικά, είναι πολύ πιθανό να αρχίσεις κι εσύ να βλέπεις μόνο όσα δεν λειτουργούν.
Οι διακοπές, όμως, δεν είναι διαγωνισμός τελειότητας. Είναι η περίοδος που μαθαίνουμε να απολαμβάνουμε το «αρκετά καλό». Γιατί, στο τέλος, δεν θυμάσαι αν το κοκτέιλ είχε λίγο περισσότερο πάγο. Θυμάσαι το γέλιο, τις συζητήσεις και τα αυθόρμητα βράδια που δεν ήθελες να τελειώσουν.
3. Αυτός που πιστεύει ότι όλα περιστρέφονται γύρω του
Υπάρχει πάντα αυτός ο φίλος ή η φίλη που θεωρεί αυτονόητο ότι όλοι θα προσαρμοστούν στις δικές του επιθυμίες. Θέλει να διαλέγει το εστιατόριο, την παραλία, το πρόγραμμα της ημέρας και, φυσικά, να βρίσκεται διαρκώς στο επίκεντρο. Οι ψυχολόγοι εξηγούν ότι τα έντονα εγωκεντρικά ή ναρκισσιστικά χαρακτηριστικά δυσκολεύουν τη συνεργασία και τον συμβιβασμό στις σχέσεις. Και οι διακοπές είναι, ίσως, το μεγαλύτερο τεστ συμβίωσης. Όταν περνάς μαζί με κάποιον 24 ώρες το εικοσιτετράωρο, οι μικρές συμπεριφορές, που στην καθημερινότητα δεν προσέχεις, γίνονται ξαφνικά τεράστιες.
Αν κάθε απόφαση καταλήγει να αφορά τις ανάγκες ενός μόνο ανθρώπου, οι υπόλοιποι καταλήγουν να λειτουργούν σαν κομπάρσοι στις δικές του διακοπές. Και αυτό, όσο όμορφος κι αν είναι ο προορισμός, δύσκολα αφήνει γλυκές αναμνήσεις.