Αναλυτικά όσα δήλωσε ο Μανώλης Παπαμακάριος:
Για τον προγραμματισμό της ομάδας: «Είναι πολύ σημαντικό ότι έχουμε αρκετές διακρίσεις στα τμήματά μας, ειδικά στο εφηβικό, κάτι το οποίο είναι αυτό που θέλουμε, γιατί θέλουμε τα παιδιά, μέχρι το παιδικό, να είναι περισσότερο στη συμμετοχή και τη χαρά του παιχνιδιού και να μπαίνουν αργότερα σε μια διαδικασία πρωταθλητισμού. Μην ξεχνάμε ότι έχουμε να συναγωνιστούμε νησιά με μεγαλύτερη “δεξαμενή” παιδιών, χωρίς όμως να νιώθουμε μειονεκτικά. Στηριζόμαστε στις δικές μας δυνάμεις. Για εμάς, η έννοια της συνεργασίας δεν περιορίζεται μόνο στις τέσσερις γραμμές αλλά και έξω απ’ αυτές. Έχουμε τη βοήθεια της οικογένειας Μπούμπουρα, που είναι καταλυτική για την παρουσία αυτή του συλλόγου, όπως και τη βοήθεια των υπολοίπων χορηγών μας και τη συμβολή του δήμου Λήμνου, που μας παρέχει ένα γήπεδο το οποίο πολλές ομάδες θα ζήλευαν. Θα θέλαμε και έχουμε μια σκέψη να έχουμε ανδρικό τμήμα, αλλά υπάρχει και μια ακόμα σκέψη, να αναπτυχθούμε και προς την άλλη πλευρά του νησιού, στην περιοχή του Μούδρου και του Κοντοπουλίου».
Για τη διαδικασία μετακίνησης προκειμένου να αγωνιστούν στη Μυτιλήνη: «Να σας περιγράψω λίγο πώς είναι η διαδρομή μας για να πάμε να παίξουμε στη Μυτιλήνη για τα παιχνίδια των τμημάτων μας. Πρέπει να φύγουμε Πέμπτη ξημερώματα στις 03:00, να φτάσουμε 07:00 το πρωί της Πέμπτης, να παίξουμε το απόγευμα, να παραμείνουμε στο νησί, να παίξουμε Παρασκευή απόγευμα και στη συνέχεια να ταξιδέψουμε Σάββατο πρωί για να γυρίσουμε πίσω. Καταλαβαίνετε, λοιπόν, τις αντικειμενικές δυσκολίες, τόσο για τα παιδιά όσο και για την ομάδα. Είναι δύσκολο, ειδικά για τα παιδιά της Γ’ Λυκείου, να αντιμετωπίζουν αυτές τις συνθήκες. Εγώ πάντα πίστευα ότι σχολείο και αθλητισμός μπορούν να συνδυαστούν άψογα. Εμείς κινούμαστε προς αυτήν την κατεύθυνση και με τους γονείς και με τα παιδιά και έτσι πορευόμαστε».
Για το ταλέντο που υπάρχει στο νησί της Λήμνου: «Υπάρχουν αρκετά αξιόλογα παιδιά, σε αρκετές ηλικίες, που μέσα από το προπονητικό μας πρόγραμμα, θεωρούμε ότι μπορούν να έχουν τον χώρο τους στο ελληνικό μπάσκετ. Είμαστε λίγο άτυχοι, γιατί τα δικά μας παιδιά έχουν πολύ λίγα παιχνίδια σε σχέση με παιδιά της ίδιας ηλικίας σε μια μεγαλούπολη, αλλά προσπαθούμε ν’ αναπληρώσουμε κάπως αυτό το κενό μέσα από τουρνουά που παίρνουμε μέρος».