Σκηνικό δαντικής κόλασης δημιούργησαν τα ναζιστικά στρατεύματα κατοχής στο Μαρτυρικό Κομμένο, την ιστορική έδρα του Δήμου Νικολάου Σκουφά.
Το Κομμένο ήταν ένα μικρό χωριό στην άκρη του Αμβρακικού, στις εκβολές του ποταμού Αράχθου. Πεδινό έδαφος, πνιγμένο στα νερά, τα έλη και την πυκνή βλάστηση, δεν ανέπτυξε κάποια αξιόλογη αντιστασιακή δράση, συμμετείχε απλά στον αγώνα εξασφαλίζοντας τρόφιμα για τα ένοπλα τμήματα των ανταρτών, που η έδρα τους βρισκόταν στις ορεινές περιοχές.
Στις 12 Αυγούστου γερμανική περίπολος εντόπισε στην πλατεία του χωριού αντάρτες του Ε.Δ.Ε.Σ. και του Ε.Λ.Α.Σ. Οι Γερμανοί έφυγαν για να αναφέρουν στη διοίκησή τους την πληροφορία.
Η παρουσία της γερμανικής περιπόλου έγινε αντιληπτή στο χωριό και έντρομοι οι κάτοικοι κουβάλησαν τ’ αγαθά τους και τα έκρυψαν στα χωράφια τους, στα οποία διανυκτέρευαν και οι ίδιοι, ενώ ο πρόεδρος της κοινότητας Λάμπρος Ζορμπάς ζήτησε την άλλη κιόλας από τις Ιταλικές και τις συνεργαζόμενες με τους κατακτητές αρχές της πόλης Άρτας να πληροφορηθεί σχετικά με την τύχη του χωριού.
Οι αρχές τον διαβεβαίωσαν πως το χωριό του δεν είχε να φοβηθεί τίποτε, γιατί οι αντάρτες δεν ήταν κάτοικοι του Κομμένου. Στις 15 Αυγούστου, ημέρα της Κοίμησης της Παναγίας Θεοτόκου, γιόρταζαν το πανηγύρι τους.
Τα χαράματα της 16ης Αυγούστου 1943 οι στρατιώτες της γερμανικής Βέρμαχτ έπνιξαν στο αίμα και μετέτρεψαν σε στάχτη το Κομμένο, δολοφονώντας κυριολεκτικά 317 αθώους και ανυπεράσπιστους κατοίκους, μεταξύ των οποίων 36 βρέφη και νήπια ηλικίας τεσσάρων μηνών έως πέντε χρονών.
Αποστολή του 12 λόχου ήταν η εξόντωση των ανταρτών που δρούσαν στην περιοχή και η εξαφάνιση του χωριού που τους υποστήριζε και τους προμήθευε με τρόφιμα και άλλα απαραίτητα για την αντίστασή τους εναντίον των Γερμανών.
Διοικητής του 98 Συντάγματος ήταν ο συνταγματάρχης Γιόζεφ Ζάλμινγκερ, που παινευόταν πως μετέτρεψε το 98 σε σύνταγμα για τον Χίτλερ.
Διοικητής του 12 λόχου ήταν ο υπολοχαγός Ρέζερ, πρώην στέλεχος της νεολαίας του Χίτλερ. Οι στρατιώτες ήταν στο σύνολό τους κληρωτοί.
Η περιοχή
Όπως αναφέρει ο Δήμος: “Το Κομμένο βρίσκεται στον κάμπο της Άρτας, στο τέρμα της διαδρομής της Δημοτικής Ενότητας Αράχθου. Τα όρια του οικισμού απέχουν 2 χιλιόμετρα από τη θάλασσα, ενώ τα 8.500 στρέμματα κοινοτικών εκτάσεων που βρέχονται από αυτή, αγκαλιάζουν το δέλτα του Αράχθου, συνθέτοντας ένα από τα πιο όμορφα σημεία του Εθνικού πάρκου του Αμβρακικού τόσο σε εθνικό όσο και σε ευρωπαϊκό επίπεδο.
Το Κομμένο είναι σχεδόν παραθαλάσσιο χωριό, παρά την αριστερή όχθη του ποταμού Αράχθου και βόρεια του όρμου της (Αλυκής) Κοπραίνης.
Το 1928 αριθμούσε 669 κατοίκους, διέθετε δημοτικό σχολείο, τηλεγραφείο, αστυνομικό σταθμό και τελωνείο γ΄ τάξης ενώ το 1952 είχε 778 κατοίκους. Στην απογραφή του 2011 ο νόμιμος πληθυσμός (δημότες) ήταν 836 κάτοικοι και ο μόνιμος 769 κάτοικοι.
Οι κάτοικοι της Τοπικής Κοινότητας Κομμένου ασχολούνται κατά κύριο λόγο με την γεωργία, την κτηνοτροφία και την αλιεία”.
Η σφαγή
Επίσης στην ιστοσελίδα του Δήμου Ν. Σκουφά, διαβάζουμε πως: “Κατά τη διάρκεια της Γερμανική κατοχής το 1943 και ειδικότερα το πρωί της επομένης της εορτής της Παναγίας, στις 16 Αυγούστου, το χωριό υπέστη μια ολοκληρωτική καταστροφή από τις γερμανικές κατοχικές δυνάμεις κατά την οποία σφαγιάσθηκε σχεδόν ο μισός πληθυσμός, 317 κάτοικοι, εκ των οποίων οι 97 ήταν μικρά παιδιά και 2 ιερείς. Στη συνέχεια ακολούθησε πυρπόληση όλων των οικιών από την οποία σώθηκαν μόνο δύο. Στη προσπάθεια να διαφύγουν τον όλεθρο οι υπόλοιποι κάτοικοι, 17 ακόμη εξ εκείνων πνίγηκαν στον ποταμό Άραχθο από ανατροπή υπερφορτωμένης λέμβου. Το γεγονός εκείνο που προστέθηκε στις θηριωδίες του πολέμου, φέρεται στην νεότερη ελληνική ιστορία ως η Σφαγή του Κομμένου”.
Έρευνα: Νάσος Μπράτσος
Κάνε like στη σελίδα μας στο Facebook
Ακολούθησε μας στο Twitter
Κάνε εγγραφή στο κανάλι μας στο Youtube
Γίνε μέλος στο κανάλι μας στο Viber
– Αναφέρεται ως πηγή το ertnews.gr στο σημείο όπου γίνεται η αναφορά.
– Στο τέλος του άρθρου ως Πηγή
– Σε ένα από τα δύο σημεία να υπάρχει ενεργός σύνδεσμος