Την πρωτοποριακή, ειδικά για την εποχή, πρόταση για την ίδρυση Αθλητιατρικού Τραυματιολογικού Κέντρου, είχε διατυπώσει ο Πανελλήνιος Σύνδεσμος Αμειβομένων Ποδοσφαιριστών, με εισηγητή τον Λάκη Νικολάου, διεθνή ποδοσφαιριστή της ΑΕΚ και ιατρό. Η αναφορά γίνεται με αφορμή τα 50 χρόνια από την ίδρυση του ΠΣΑΠ και τις καινοτόμες αντιλήψεις που κατέθεσε στην πρώτη περίοδο της ζωής του.
O ΠΣΑΠ επισήμανε πρώτος την ανάγκη ενός πλήρους αθλητιατρικού κέντρου, με εισηγητή της ιδέας τον Λάκη Νικολάου, σε ένα τοπίο που «βασίλευαν», τόσο οι πιέσεις παραγόντων για να αγωνιστούν παίκτες που δεν είχαν πλήρως αποθεραπευτεί, όσο και “χειροπράκτες μασσέρ”.
Δεν έλειπαν και οι αναφορές σε γιατρούς που τους απέδιδαν περίπου μαγικές ικανότητες.
Μάλιστα ξεκίνησε κύκλος επαφών του ΠΣΑΠ με στελέχη της τότε κυβέρνησης, όσο και φορέων του χώρου της ιατρικής με στόχο την ίδρυση Αθλητιατρικού Τραυματιολογικού Κέντρου, όχι μόνο για τους ποδοσφαιριστές, αλλά ευρύτερα για τους αθλητές, αφού η πρόταση δεν περιορίζονταν μόνο στο ποδόσφαιρο.
Την πρωτοβουλία του ΠΣΑΠ υποδέχτηκε με ενθουσιασμό ο Σύνδεσμος Ελλήνων Πρωταθλητών που σε συνέντευξη Τύπου, το ΔΣ του ΣΕΠ, τόνισε μεταξύ άλλων πως: «Η αθλητιατρική σήμερα είναι η βάση για κάθε σοβαρή επιτυχία.
Οι ξένοι αθλητές δεν περιμένουν να τραυματιστούν για να επισκεφτούν τον αθλητίατρο, αλλά κάνουν τακτικές επισκέψεις (2-3 τον μήνα) για πολλαπλές εξετάσεις. Ο αθλητίατρος σε συνεργασία με τον προπονητή κανονίζει την ποιότητα και την ποσότητα προπόνησης ώστε η θεραπεία να παρακολουθείται καλύτερα.
Για όλους αυτούς του λόγους χειροκροτούμε την πρωτοβουλία του ΠΣΑΠ. Ελπίζουμε ότι οι αρμόδιοι έστω και τώρα θα ανταποκριθούν στην αναγκαιότητα του αθλητιατρικού κέντρου.
Ευχόμαστε αυτό να καλύπτει όλα τα αθλήματα και παράλληλα να επανδρωθεί με τα αποδεδειγμένα πιο κατάλληλα στελέχη».
Παράλληλα εγκαινιάστηκε και σχετική αρθρογραφία.
Έτσι λοιπόν διαβάζουμε στην εφημερίδα «ο ποδοσφαιριστής», που ήταν έκδοση του ΠΣΑΠ στην «Στήλη του Γιατρού», με υπότιτλο «Από ένα δικό μας άνθρωπο τον Λάκη Νικολάου» και τίτλο «Απαραίτητος ο φυσιοθεραπευτής και ο ορθοπεδικός σε κάθε ομάδα», το εναρκτήριο άρθρο της στήλης, που ο διεθνής ποδοσφαιριστής και ιατρός, έγραφε τα εξής:
«Αισθάνομαι μεγάλη ικανοποίηση που ξεκινώ αυτή την στήλη της εφημερίδας μας, γιατί θα μου δίνεται η ευκαιρία να επικοινωνώ μαζί σας όχι μόνον σαν γιατρός αλλά και σαν συνάδελφός σας που αντιμετωπίζει τα ίδια με σας προβλήματα στους αγωνιστικούς χώρους και μιλάμε για θέματα που ενδιαφέρουν το ποδόσφαιρο και την ιατρική.
Σε όλους μας είναι γνωστό ποια η σπουδαιότητα της καλής μας φυσικής κατάστασης η οποία δεν εξαρτάται μόνον από την προπόνηση αυτή, αφορά το σύστημα που εφαρμόζει κάθε προπονητής στην ομάδα μας, αλλά και από την δυνατότητα του σώματός μας, από πλευράς υγιεινής, να ανταπεξέρχεται στην προπόνηση αυτή.
Θα προσπαθήσω λοιπόν ξεφεύγοντας όσο είναι δυνατόν από ιατρικούς όρους να μιλήσω απλά για θέματα διατροφής, ψυχισμού, σεξουαλικής αγωγής του ποδοσφαιριστή και γενικότερα ενός σωστού ωραρίου και τρόπων διαβίωσης την εβδομάδα που μεσολαβεί μεταξύ δύο αγώνων. Επίσης θα ασχοληθώ με τραυματιολογικά προβλήματα που αντιμετωπίζουμε συχνότερα, όπως είναι η διάταση (τράβηγμα) ή ρήξη (θλάση) των μυών και των συνδέσμων, τα διάφορα διαστρέμματα των αρθρώσεων (συνηθέστερα της ποδοκνημικής και πηχεοκαρπικής άρθρωσης), ή κάκωση ή ρήξη των μηνίσκων του γόνατος κλπ.
Δυστυχώς στην Ελλάδα οι σύλλογοι (με εξαίρεση μερικούς και αυτό είναι προς τιμήν τους) πολύ μικρή σημασία δίνουν στο θέμα της σωστής ιατρικής περίθαλψης και ακόμα λιγότερα στο θέμα της προληπτικής ιατρικής του ποδοσφαιριστή.
Επισημαίνω την έλλειψη αυτής της φροντίδας σε σύγκριση με τις προηγμένες ποδοσφαιρικά χώρες, που η στελέχωση μίας ομάδας περιλαμβάνει εκτός των άλλων και γιατρούς διαφόρων ειδικοτήτων, όπως παθολόγους, διαιτολόγου ψυχιάτρους, ορθοπεδικούς, αθλητίατρους, ξέχωρα βέβαια από τους 2-3 ειδικευμένους φυσιοθεραπευτές.
Φυσικά θα ήταν υπερβολή να ζητήσουμε το ίδιο πράγμα από τους δικούς μας συλλόγους, ιδιαίτερα αυτούς της Β’ εθνικής κατηγορίας, με τα πενιχρά οικονομικά μέσα.
Ωστόσο, νομίζω ότι η ύπαρξη ενός ειδικευμένου φυσιοθεραπευτή και ενός ορθοπεδικού υπεύθυνου για τα θέματα υγείας των ποδοσφαιριστών του σωματείου, είναι περισσότερο από αναγκαία. Άλλωστε όσο πιο σωστά αντιμετωπιστεί ένας ποδοσφαιριστής (πχ μετά από ένα τραυματισμό), τόσο πιο γρήγορα θα τον έχουν πάλι στη διάθεσή τους και μάλιστα στην καλύτερη δυνατόν κατάσταση.
Δεν πρέπει να ξεχνάμε σαν επαγγελματίες που είμαστε, ότι η διατήρηση τυ σώματός μας σε αρίστη κατάσταση μας δίνει την δυνατότητα να εξασκούμε όσο το δυνατόν καλύτερα το επάγγελμά μας. Δεν είναι υπερβολή να πω ότι η καρδιά μας, οι πνεύμονές μας, τα πόδια μας και γενικά όλα τα οργανικά συστήματα του σώματός μας, είναι τα “εργαλεία” της δουλειάς μας. Και όσο πιο καλοδιατηρημένα είναι αυτά τα “εργαλεία”, τόσο μεγαλύτερη απόδοση θα έχουμε.
Είμαστε λοιπόν άτομα με ειδικές απαιτήσεις και αυτό γιατί πρέπει η αποκατάσταση της υγείας μας να είναι πλήρης σε όσο το δυνατόν σε συντομότερο χρόνο. Μάλιστα επειδή είναι πολύ σπουδαίο για όλο αυτό το τί θα γίνει τις πρώτες ώρες μετά τον οποιοδήποτε τραυματισμό μας, οι πρώτες συμβουλές ή η πρώτη αντιμετώπιση, επηρεάζει καθώς και την τελική μας αποκατάστασή μας, καθώς και τον χρόνο που θα χρειασθεί αυτή, γι αυτό δίνω ιδιαίτερη έμφαση στο εξής σημείο:
Δεν πρέπει με κανένα τρόπο να αφεθούμε στην κρίση ή στα χέρια ανθρώπων που δεν είναι ειδικοί. Ο φυσιοθεραπευτής της ομάδας μας (και θα πρέπει να έχει τις προϋποθέσεις και τις γνώσεις για να κατέχει αυτόν τον τίτλο) θα δώσει τις πρώτες βοήθειες, μέχρι εκεί που φυσικά που φθάνουν οι αρμοδιότητές του και ανάλογα με τη φύση και το είδος της πάθησης, να μας κατευθύνει στον ειδικό γιατρό
Ας μην ξεχνάμε ότι φαινομενικά “αθώοι” τραυματισμοί, οδήγησαν σε σοβαρά προβλήματα αθλητές, επειδή ακριβώς δεν ακολουθήθηκε ο σωστός δρόμος και η σωστή αγωγή.
Θάθελα η πρώτη μας επαφή να τελειώσει με αυτές τις αόριστες και γενικές συμβουλές και από το επόμενο φύλλο να ασχοληθούμε με τα επί μέρους και εξειδικευμένα θέματα.
Επίσης θα προτιμούσα τα κομμάτια αυτής της εφημερίδας να μην έχουν τον χαρακτήρα και την μορφή μονολόγου, αλλά με χαρά μου θα δεχόμουν γράμματά σας στη διεύθυνση του Συνδέσμου (ΠΣΑΠ, Ακαδημίας 85, Αθήνα) όπου μπορείτε να αναφέρετε δύσκολα ιατρικά θέματά σας ή και ακόμη να σας υποδείξω πού πρέπει να απευθυνθείτε γι αυτό.
Γνωρίζετε ότι πολλοί σύλλογοι αντιμετωπίζουν τους ποδοσφαιριστές τους ανεύθυνα αναθέτοντας την φροντίδα τους σε ιατρικά κέντρα του εξωτερικού (ιδίως) και του εσωτερικού, μη απολύτως ειδικά».
Για την ιστορία, ιδρύθηκε μέσα στο ΚΑΤ και στα πλαίσια του ΕΣΥ το τραυματιολογικό κέντρο, αλλά όπως και άλλα πράγματα στη ζωή, μπλέχτηκε στα δυσλειτουργικά γρανάζια του κρατικού μηχανισμού και γρήγορα εκφυλίστηκε, πρακτικά δεν υπήρξε, δεν αναπτύχθηκε.
Υπενθυμίζουμε ότι το 2016 σε συνέντευξη που μας είχε παραχωρήσει ο πρόεδρος του συνδέσμου ερασιτεχνών ποδοσφαιριστών Αχαΐας (ΣΕΠΑ), Δημήτρης Κόμπλας, μας είχε απαντήσει στην ερώτηση για το πώς λειτουργεί το ταμείο υποστήριξης των τραυματιζομένων ποδοσφαιριστών, είχε πει ότι:
«Η υγεία των ερασιτεχνών ποδοσφαιριστών ήταν το πρωταρχικό μέλημα του Συνδέσμου μας. Λόγω της κατάστασης που βιώνει η χώρα μας, αυτή την στιγμή υπάρχουν πολλοί ποδοσφαιριστές που είναι ανασφάλιστοι και η πρόσβαση τους στις υπηρεσίες Υγείας είναι δύσκολη.
Η λύση ήταν να δημιουργηθεί ένα Ταμείο που να βοηθάει ουσιαστικά, ώστε ο ερασιτέχνης ποδοσφαιριστής να μην επιβαρύνεται οικονομικά ή να επιβαρύνεται όσο το δυνατόν λιγότερο προκειμένου να αντιμετωπίσει κάποιο σοβαρό τραυματισμό. Έτσι έγινε αυτό το Ταμείο Τραυματιζομένων Ποδοσφαιριστών που συγκεντρώνει χρήματα από τις εκδηλώσεις του ΣΕΠΑ.
Σημαντική είναι η συνεισφορά της ΕΠΣ Αχαΐας που δίνει τα έσοδα από τους τελικούς του Κυπέλλου Ερασιτεχνών και του Σούπερ Καπ στο Ταμείο. Τα χρήματα που συγκεντρώνονται τα διαχειρίζεται μία επιτροπή που αποτελείται από τους πρόεδρους της ΕΠΣ Αχαΐας, του Συνδέσμου Προπονητών, του Συνδέσμου Διαιτητών, του Συνδέσμου των Ποδοσφαιριστών καθώς και από ένα μέλος του Ιατρικού Συλλόγου Πατρών».
Έτσι φτάσαμε στη σημερινή εικόνα, όπου οι μεγάλες ΠΑΕ συνεργάζονται με μεγάλα ιδιωτικά ιατρικά κέντρα και έχουν φυσικά και το δικό τους ιατρικό προσωπικό, ενώ οι σύλλογοι στις πιο χαμηλές κατηγορίες, συνεργάζονται με ανάλογα τοπικά ιατρικά και διαγνωστικά κέντρα, με χορηγούς και με συλλογικές πρωτοβουλίες όπως αυτή στην Αχαΐα, που όμως οι δυνατότητές της έχουν σαφώς περιορισμένα όρια.
Η δομή οριζόντιας δομής δημόσιας υγείας, προληπτικού ελέγχου και ιατρικής αποκατάστασης στο σύνολο του αθλητικού πεδίου, παραμένει ζητούμενο, μισό αιώνα μετά την πρωτοπόρα σύλληψη και διατύπωση της πρότασης του ΠΣΑΠ.
Έρευνα: Νάσος Μπράτσος
Σχετική είδηση: Μισός αιώνας ΠΣΑΠ – Κορυφαίοι ποδοσφαιριστές της εποχής, μιλούν στο www.ertnews.gr για την ίδρυση και τα πρώτα του βήματα
Κάνε like στη σελίδα μας στο Facebook
Ακολούθησε μας στο Twitter
Κάνε εγγραφή στο κανάλι μας στο Youtube
Γίνε μέλος στο κανάλι μας στο Viber
– Αναφέρεται ως πηγή το ertnews.gr στο σημείο όπου γίνεται η αναφορά.
– Στο τέλος του άρθρου ως Πηγή
– Σε ένα από τα δύο σημεία να υπάρχει ενεργός σύνδεσμος