Στο μεταξύ και τα προπονητικά επιτελεία όλων των Εθνικών ομάδων κάνουν τα πλάνα τους, καθώς προηγούνται και οι προκριματικές φάσεις σε Κωνσταντινούπολη, των Ανδρών και Κοΐμπρα, των Γυναικών (οι δικές μας Εθνικές ομάδες θα μετάσχουν σε αυτούς τους αγώνες αλλά προκρίνονται έτσι κι αλλιώς στην Τελική φάση στην Αθήνα, ως διοργανώτριες).
Στο πλαίσιο αυτό, η ιστοσελίδα της ΚΟΕ φιλοξενεί την αποκλειστική συνέντευξη του ομοσπονδιακού τεχνικού των ΗΠΑ, του Σέρβου Ντέγιαν Ουντόβισιτς, παλιάς μεγάλης δόξας του σερβικού πόλο. Ο Ουντόβισιτς βρέθηκε τις προηγούμενες μέρες στην Αθήνα και μίλησε στην κάμερα της ΚΟΕ και τον Γιάννη Κορακή για όλους και για όλα.
Ιδιαίτερα σημαντικές οι αναφορές του, στην τεράστια πρόοδο της ελληνικής υδατοσφαίρισης, που βρίσκεται πλέον στη κορυφή με χρυσές διακρίσεις και αυτό αναγνωρίζεται πλέον παγκοσμίως, οι Ολυμπιακοί Αγώνες του Λος Άντζελες που γίνονται στην έδρα της ομάδας που προπονεί και πάει εκεί ως χάλκινη Ολυμπιονίκης του Παρισιού, αλλά και τα τεκταινόμενα στην παγκόσμια υδατοσφαίριση και τη σερβική.
Ξεχωρίζουν όμως, οι ατάκες του για τη διοργάνωση που θα γίνει τον ερχόμενο Φλεβάρη στο ΟΑΚΑ και τόνισε ότι του θυμίζει την κατάκτηση του Ευρωπαϊκού από την Ενωμένη ακόμα τότε Γιουγκοσλαβία του Στάμενιτς, αλλά κυρίως τον τελικό του FINA CUP στο ΟΑΚΑ το 1997, όπου ήταν κατάμεστο με 11.00 φιλάθλους σε μια εκπληκτική ατμόσφαιρα, που θα ήθελε να επαναληφθεί και στο World Cup Final.
Αναλυτικά η συνέντευξη:
-Καλησπέρα κ. Ουντόβισιτς. Πως είστε; Είναι μία καλή ευκαιρία να σας ρωτήσουμε για τον Τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου που θα γίνει στην Αθήνα τον Φεβρουάριο. Θα προετοιμαστείτε, αρχικά, για τα προκριματικά και έπειτα θα έρθετε στην Ελλαδα. Θα καταφέρετε να είσαστε στο World Cup Final, στην Αθήνα;
«Το ελπίζω. Πρώτα χρειάζεται να προκριθούμε μέσω της Κωνσταντινούπολης. Μόνο πέντε ομάδες συν την Ελλάδα προκρίνονται, δηλαδή έξι ομάδες, επομένως δεν είναι εύκολο. Είμαστε η μοναδική μη ευρωπαϊκή χώρα που παίζει στις 8 κορυφαίες ομάδες, γι αυτό ελπίζω. Έχω πολύ καλές αναμνήσεις από την τελευταία φορά όταν ξεκίνησα την επαγγελματική μου πορεία ως προπονητής. Ως εθελοντής ήμουν εδώ στο ΟΑΚΑ όταν το 1997 έγινε και πάλι εδώ το Παγκόσμιο Κύπελλο και όταν οι ΗΠΑ έπαιξαν εναντίον της Ελλάδας, θυμάμαι -βλέποντας ακόμα και τώρα τα βίντεο- ότι υπήρχε 11.000 κόσμος στο κολυμβητήριο. Ήταν πολύ όμορφα και μετά από αυτό, δεν είχαμε μεγάλους αγώνες υδατοσφαίρισης σε εθνικό επίπεδο εδώ. Σίγουρα θα είναι μεγάλη τιμή και ευχάριστο για εμάς αν καταφέρουμε να προκριθούμε στους τελικούς του Παγκοσμίου Κυπέλλου, αλλά πρώτα πρέπει να περάσουμε από την Κωνσταντινούπολη και να δούμε τι θα συμβεί».
-Είστε φίλος της Ελλάδας, την αγαπάτε, άρα θα είναι κάτι παραπάνω από αγώνες για σας αυτή η διοργάνωση;
«Ναι φυσικά! Ένα από τα πρώτα μας κύπελλα, όταν ήμουν μικρός το κερδίσαμε εδώ στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 1986 (1991) όταν ο Νίκολα Στάμενιτς ήταν προπονητής μας. Αυτές είναι ωραίες αναμνήσεις. Θυμάμαι όσο ήμασταν εδώ είχε καύσωνα. Μέναμε σε ένα πολύ γνωστό ξενοδοχείο και ήταν μια ωραία εμπειρία. Μου αρέσει να έρχομαι εδώ και όπως κάθε Σέρβος, αισθάνομαι και εγώ ευπρόσδεκτος».
-Πιστεύετε ότι μπορεί να συμβεί το ίδιο με το 1997, δηλαδή ένας τελικός μεταξύ ΗΠΑ και Ελλάδας στην Τελική φάση του Παγκοσμίου Κυπέλλου της Αθήνας τον Φεβρουάριο;
«Αν και θα ήταν υπέροχο, θα το ήθελα πολύ, μακάρι, πρέπει να είμαι ρεαλιστής. Αυτή τη στιγμή, όπως γνωρίζετε παίζουμε χωρίς τον βασικό μας φουνταριστό, τον Μπεν Χάλοκ, ο οποίος αγωνιζόταν τα τελευταία 3-4 χρόνια με την Pro Recco και τώρα επέστρεψε στις ΗΠΑ και συνεχίζει την ακαδημαϊκή του εκπαίδευση και έτσι είναι εκτός ομάδας. Αυτό είναι μία απώλεια για εμάς. Από την άλλη πλευρά, πιστεύω ότι η Εθνική ομάδα της Ελλάδας αποδεικνύει τα τελευταία χρόνια ότι βρίσκεται σε υψηλό επίπεδο και αν οι παίκτες είναι υγιείς τότε σίγουρα θα έχουν κίνητρο διότι εκτός από εμάς που διοργανώνουμε τους Ολυμπιακούς Αγώνες του ΛΑ. Αυτή θα είναι η πρώτη διοργάνωση όπου κάποιες από τις ομάδες μπορούν να προκριθούν για τους Ολυμπιακούς του Λος Άντζελες το 2028. Επομένως, για όλους εκτός από εμάς θα υπάρχει άλλο επίπεδο κινήτρου».
-Είστε οι κάτοχοι του χάλκινου μεταλλίου από τους τελευταίους Ολυμπιακούς Αγώνες και για αυτό η καρδιά σας χτυπάει με αγωνία.
«Δεν κρυβόμαστε. Ο στόχος μας για το Λος Άντζελες είναι να ανέβουμε επίπεδο σε σύγκριση με το Παρίσι το 2024. Το πρώτο βήμα θα είναι να βρεθούμε στον τελικό και αν ανέβουμε επίπεδο και είμαστε στον τελικό τότε όλα είναι πιθανά να συμβούν. Έχουμε πολύ κίνητρο. Το 1984 έγιναν οι τελευταίοι Ολυμπιακοί Αγώνες στο Λος Άντζελες δηλαδή θα επιστρέψουν 44 χρόνια αργότερα. Όλοι είναι ενθουσιασμένοι. Υπάρχει νέο φορμάτ. Δεν θα είναι το ίδιο με το Παρίσι το 2024. Υπάρχουν πολλές άγνωστες παράμετροι για όλους αλλά θα είμαστε όλοι στην ίδια κατάσταση. Αντί για οκτώ αγώνες θα διεξαχθούν έξι και θα υπάρχουν τρία γκρουπ με τέσσερις ομάδες και θα δούμε τι θα συμβεί. Φυσικά αυτό δεν έχει καμία σημασία. Δεν κρύβουμε τίποτα και είναι φυσιολογικό για εμάς ως οικοδέσποινα χώρα να έχουμε υψηλές προσδοκίες».
-Πείτε μου για την πρόοδο της υδατοσφαίρισης στην Ελλάδα. Ποια είναι η άποψή σας;
«Πιστεύω ειλικρινά ότι η ομάδα είχε την ευκαιρία να κερδίσει κάποια μετάλλια νωρίτερα από όταν ξεκίνησε να τα κατακτά επομένως είχε την ποιότητα να το κάνει στο παρελθόν και γνωρίζει γιατί δεν συνέβη αυτό. Αυτή τη στιγμή, όμως, έχει μία σπουδαία πορεία μετά τους Ολυμπιακούς του Τόκιο. Έχει επιτυχίες με τον Θοδωρή Βλάχο. Είναι σπουδαίος προπονητής και επιτυγχάνουν μαζί με την Εθνική μεγάλα πράγματα. Αυτήν την περίοδο σε κάθε πρωτάθλημα κερδίζουν μετάλλιο και για αυτό πρέπει να τους δίνουμε εύσημα. Είναι μία ταλαντούχα ομάδα και έχουν ταλαντούχους φουνταριστούς όπως ο Κάκαρης και ο Νικολαΐδης που είναι από τα καλύτερα δίδυμα. Κάποιες ομάδες έχουν έναν καλό και βασικό φουνταριστό και ο δεύτερος είναι λίγο χαμηλότερου επιπέδου, αλλά ο Κάκαρης και ο Νικολαΐδης είναι κορυφαίοι. Δεν έχει σημασία ποιος από τους δύο μπορεί να παίξει. Και έχετε και τον Σκουμπάκη ο οποίος είναι μοναδικός κεντρικός αμυντικός, που σαν αυτόν δεν υπάρχουν άλλοι πλέον. Στην Εθνική Ελλάδας έχουν όλα όσα χρειάζονται για να είναι επιτυχημένοι ειδικά έχουν νέους παίκτες που έχουν προσαρμοστεί στο κορυφαίο επίπεδο και αυτό είναι κάτι που χρειάζεται κάθε ομάδα. Θα πρέπει να είναι χαρούμενοι (στην Εθνική) με το που βρίσκονται».
-Τώρα θα σας ρωτήσω για το επίπεδο της παγκόσμιας υδατοσφαίρισης. Υπάρχει πρόοδος;
«Πιστεύω ότι πολλά πράγματα έχουν αλλάξει, διότι μίκρυναν τον αγωνιστικό χώρο σε 25 μέτρα και υπάρχουν νέοι κανόνες που κάποιοι σχετίζονται με τις αλλαγές. Σου επιτρέπουν να κάνεις άλλα πράγματα που δεν μπορούσες στο παρελθόν. Πιστεύω για την ομάδα μου ότι προσαρμοζόμαστε καλά και νομίζω ότι το αποδείξαμε γενικά. Οπότε δε νομίζω ότι βρισκόμαστε σε μία κατάσταση όπως παλιά που μας έλειπε κάτι. Έχουμε βελτιώσει κάποια πράγματα. Πιστεύω ότι είναι μία περίοδος μετάβασης για όλες τις ομάδες γιατί μαθαίνουμε η μία ομάδα από την άλλη διότι κάθε φορά προκύπτει κάτι διαφορετικό και αυτό γιατί είναι καινούριο το σύστημα για όλους. Προσωπικά αυτό που δεν μου αρέσει με τους καινούριους κανόνες και το μικρότερο αγωνιστικό χώρο είναι το γεγονός ότι δίνουμε περισσότερη δύναμη στους διαιτητές. Υπάρχουν περισσότερες εντάσεις υπάρχουν περισσότερες αποβολές και οι ομάδες παίζουν περισσότερο με πέντε παίκτες. Οπότε θα δούμε πως θα πάει. Προσωπικά σκεφτόμουν ότι θα έπρεπε να βρεθούμε κάπου στη μέση. Δηλαδή στη μέση από τα 40 μέτρα και τα 25 μέτρα θα έπρεπε να παίζουμε στα 28 μέτρα κάτι που θα μας επέτρεπαι να έχουμε λίγο περισσότερο χώρο όλοι μας. Η γνώμη μου δεν είχε μεγάλη αποδοχή αλλά θα δούμε τι θα γίνει στο μέλλον».
-Δεν θα μπορούσα να μην σας ρωτήσω και για την ομάδα της Σερβίας και τι συμβαίνει αυτή την στιγμή στην εθνική ομάδα.
«Το τι συμβαίνει στην εθνική ομάδα της Σερβίας αυτή τη στιγμή δεν το γνωρίζω. Το μόνο που ξέρω είναι ότι η Σερβία είναι τρεις φορές χρυσή Ολυμπιονίκης και αναφερόμενος σε αυτό πιστεύω ότι η υδατοσφαίριση στη Σερβία θα έπρεπε να αξίζει και να λαμβάνει ειδική μεταχείριση και να έχει ξεχωριστή θέση στη Σερβία, κάτι που δυστυχώς δεν έχω δει να συμβαίνει. Θα ήθελα να δω αυτή την αλλαγή με την οποία θα έχουν περισσότερα κολυμβητήρια, ειδικά στο Βελιγράδι, όπου οι ομάδες δυσκολεύονται. Αυτό είναι που αντιλαμβάνομαι ως κάποιος έξω από την ομάδα. Το τι συμβαίνει μέσα στην ομάδα, αν και είμαι Σέρβος, τους βλέπω όλους σαν αντιπάλους αυτή τη στιγμή. Βρίσκομαι 14 χρόνια στις ΗΠΑ και αυτή η ομάδα είναι η προτεραιότητά μου. Από την άλλη είμαι φίλαθλος της Παρτιζάν και αυτό είναι το πιο σημαντικό πράγμα για μένα αν μιλάμε για την υδατοσφαίριση στη Σερβία. Είμαι χαρούμενος που η Παρτιζάν επιστρέφει βήμα βήμα και ανυπομονώ γι αυτούς. Θα είναι όλο και καλύτεροι κάθε χρόνο και επιτέλους θα βρεθούν σε θέση να κερδίζουν το Final-4 του Champions League σύντομα. Θα δούμε τι θα συμβεί. Παρακολουθώ όπως όλοι.
Είχα ένα μίτινγκ με τον Βλάντιμιρ Βουγιασίνοβιτς. Όπως γνωρίζετε είναι παλιός μου αθλητής και τώρα είναι προπονητής της Σερβίας. Και του ΝΟ Βουλιαγμένης, όπου κάνει καλή δουλειά. Θα δούμε πως θα εξελιχθεί. Κάθε ομάδα έχει τα θετικά και τα αρνητικά της και δουλειά μας ως προπονητές είναι να αντιλαμβανόμαστε πως θα λειτουργήσει σωστά η ομάδα μας ανεξαρτήτως των συνθηκών».