Μαθαίνοντας ιστιοπλοΐα το φθινόπωρο (ή την άνοιξη) στην Αθήνα και οργανώνοντας τις επόμενες, πραγματικά ελεύθερες διακοπές σου στα νησιά.
Ανήκω σε εκείνη την (κλασική) κατηγορία ανθρώπων που ζουν για το καλοκαίρι. Λογικό, αν σκεφτείς ότι ζούμε στην Ελλάδα και οι εν δυνάμει προορισμοί – για όποιον έχει συνυφασμένη την ύπαρξή του με το μπλε – είναι απεριόριστοι.
Η παρέα μας είναι πενταμελής. Κάνουμε χρόνια διακοπές μαζί και το σύνδρομο στέρησης που μας πιάνει είναι τέτοιο, ώστε με το που πατάμε το πόδι μας στο λιμάνι της επιστροφής – με την αλμύρα ακόμα στο δέρμα και την κατάθλιψη της “back to reality” Δευτέρας να καραδοκεί – αρχίζουμε σχεδόν ακαριαία να σχεδιάζουμε την επόμενη απόδραση. Ένα νησί πετιέται στο τραπέζι, κάποιος προτείνει ένα άλλο, ξεκινούν τα «πότε;», «πόσες μέρες;», «να κλείσουμε εισιτήρια πριν αλλάξει ο χρόνος για να προλάβουμε τα early birds;» και, πριν το καταλάβουμε, έχουμε οργανώσει το επόμενο καλοκαίρι – σχεδόν πανομοιότυπο με το προηγούμενο.
Μόνο που αυτή τη φορά, η συζήτηση πήρε μια εντελώς απρόσμενη τροπή. Αρχές Σεπτέμβρη, κάπου ανάμεσα στους καφέδες της παρηγοριάς (της επιστροφής), γεννήθηκε η υπαρξιακή ερώτηση: «Κι αν αντί να ψάχνουμε κάθε φορά σε ποιο νησί θα μας πάει το καράβι της γραμμής, μαθαίναμε να ταξιδεύουμε εμείς ανάμεσά τους;»
Διάβασε τη συνέχεια στο Travelgo.gr