Έντεκα ηθοποιοί που μετάνιωσαν για ρόλους σε διάσημες ταινίες και κάποιες δεν θέλουν ούτε να τις βλέπουν.
Σίγουρα όλοι μας έχουμε κάποιες ταινίες που τις αγαπάμε τόσο πολύ και μπορούμε να τις βλέπουμε ξανά και ξανά, γνωρίζοντας κάθε σκηνή και κάθε ατάκα απ’ έξω. Για τους πρωταγωνιστές τους, όμως, τα πράγματα δεν είναι πάντα το ίδιο ευχάριστα. Κι μπορεί για εμάς ο «Τιτανικός» να είναι μία από τις πιο εμβληματικές ταινίες στην ιστορία του κινηματογράφου, για την Κέιτ Γουίνσλετ η θέαση της δικής της ερμηνείας μπορεί να γίνει αρκετά άβολη. Αντίστοιχα, ο Ντάνιελ Ράντκλιφ έχει παραδεχτεί ότι δεν είναι καθόλου ικανοποιημένος από την ερμηνεία του σε μία από τις ταινίες του Χάρι Πότερ.
Γιατί, τελικά, ακόμη και οι πιο επιτυχημένοι ρόλοι δεν αποτελούν απαραίτητα πηγή υπερηφάνειας για τους ηθοποιούς που τους ενσάρκωσαν. Από σκληρή αυτοκριτική και απογοητεύσεις μέχρι συνεργασίες για τις οποίες θα προτιμούσαν να μην είχαν πει ποτέ το «ναι», συγκεντρώσαμε 11 ηθοποιούς που έχουν μιλήσει ανοιχτά για τους ρόλους που μετάνιωσαν.
11 ηθοποιοί που μετάνιωσαν για διάσημους κινηματογραφικούς ρόλους
Κέιτ Γουίνσλετ – Titanic (1997)
Η Κέιτ Γουίνσλετ δεν έχει κάποιο ιδιαίτερο πρόβλημα με την ίδια την ταινία Τιτανικός. Η ερμηνεία της, όμως, στον ρόλο της Ρόουζ είναι μια εντελώς διαφορετική ιστορία.
“Σε κάθε σκηνή σκέφτομαι: “Αλήθεια τώρα; Έπαιξες έτσι; Θεέ μου!”. Ακόμη και την αμερικανική προφορά μου δεν μπορώ να την ακούσω. Είναι απαίσια. Ελπίζω σήμερα να είναι πολύ καλύτερη. Ξέρω ότι ακούγεται κάπως εγωκεντρικό, αλλά οι ηθοποιοί τείνουν να είναι πολύ αυστηροί με τον εαυτό τους. Δυσκολεύομαι να παρακολουθήσω οποιαδήποτε ερμηνεία μου, αλλά όταν βλέπω τον Τιτανικό, σκέφτομαι: “Θεέ μου, θέλω να το ξανακάνω από την αρχή””, είχε δηλώσει κάποτε στην The Telegraph.
Ζακ Έφρον – High School Musical (2006-2008)
Οι περισσότεροι γνωρίζουν τον Ζακ Έφρον ως Τρόι Μπόλτον, τον πρωταγωνιστή του High School Musical. Ο ίδιος, ωστόσο, θα προτιμούσε το κοινό να τον έχει συνδέσει με κάτι εντελώς διαφορετικό.
“Κοιτάζω τον εαυτό μου από απόσταση και μερικές φορές θέλω ακόμα να δείρω εκείνον τον τύπο.Έχει κάνει κάποια ωραία πράγματα με ενδιαφέροντες ανθρώπους, έχει συμμετάσχει και σε κάτι αστείο, αλλά, στο τέλος της ημέρας, εξακολουθεί να είναι απλώς εκείνο το παιδί από το High School Musical”, είχε δηλώσει στο Men’s Fitness.
Σάλι Φιλντ – The Amazing Spider-Man (2012)
Η σειρά ταινιών The Amazing Spider-Man, με τον Άντριου Γκάρφιλντ στον ρόλο του διάσημου υπερήρωα, είχε αρχικά σχεδιαστεί ως η αφετηρία ενός κινηματογραφικού σύμπαντος που θα μπορούσε να ανταγωνιστεί εκείνο των Avengers.
Μάλιστα, είχαν κυκλοφορήσει ακόμη και φήμες για μια αυτόνομη ταινία με επίκεντρο τη θεία Μέι. Κάτι που μάλλον δεν θα ενθουσίαζε ιδιαίτερα τη Σάλι Φιλντ, η οποία υποδύθηκε τον συγκεκριμένο χαρακτήρα. Μιλώντας στον Χάουαρντ Στερν για την εμπειρία της, η ηθοποιός εξήγησε πόσο δύσκολο ήταν να βρει βάθος στον ρόλο της: “Είναι πραγματικά δύσκολο να ανακαλύψεις έναν τρισδιάστατο χαρακτήρα μέσα σε αυτή την ιστορία. Προσπαθείς να αξιοποιήσεις όσο περισσότερο μπορείς αυτό που σου δίνεται, αλλά δεν μπορείς να χωρέσεις δέκα κιλά σε μια σακούλα που χωράει πέντε”.
Τιμοτέ Σαλαμέ – A Rainy Day in New York (2019)
Ο Τιμοτέ Σαλαμέ είναι ένας από τους ηθοποιούς που έχουν εκφράσει τη μεταμέλειά τους για τη συνεργασία τους με τον Γούντι Άλεν. Οι παλαιότερες καταγγελίες εναντίον του σκηνοθέτη από τη θετή κόρη του, Ντίλαν Φάροου, επανήλθαν δυναμικά στη δημοσιότητα μετά το κίνημα #MeToo.
Ο ηθοποιός είχε δηλώσει ότι δεν ήθελε να αποκομίσει οικονομικό όφελος από τη συμμετοχή του στην ταινία και ανακοίνωσε ότι θα δωρίσει ολόκληρη την αμοιβή του σε τρεις οργανώσεις: τις Time’s Up, LGBT Centre της Νέας Υόρκης και RAINN.
Παράλληλα, ζήτησε συγγνώμη που αποδέχτηκε τον συγκεκριμένο ρόλο, εξηγώντας: “Δεν είναι κάτι με το οποίο αισθάνομαι άνετα σήμερα, ούτε θα αισθανόμουν άνετα σε οποιαδήποτε άλλη στιγμή. Λυπάμαι βαθιά. Είναι μια μικρή κίνηση και σε καμία περίπτωση δεν θεωρώ ότι μπορεί να αντισταθμίσει όσα συνέβησαν”.
Ντάνιελ Ράντκλιφ – Harry Potter and the Half-Blood Prince (2009)
Ο Ντάνιελ Ράντκλιφ ήταν μόλις 11 ετών όταν επιλέχθηκε για τον ρόλο του Χάρι Πότερ. Αυτό, ωστόσο, δεν τον εμπόδισε να κοιτάξει με κριτική ματιά τη δουλειά του στις ταινίες της διάσημης σειράς, αναγνωρίζοντας ότι δεν ήταν όλες οι ερμηνείες του εξίσου καλές.
“Απλώς δεν είμαι πολύ καλός στην ταινία Ο Χάρι Πότερ και ο Ημίαιμος Πρίγκιψ. Τη μισώ. Η ερμηνεία μου είναι πολύ μονότονη και βλέπω ότι είχα επαναπαυτεί, ενώ αυτό που προσπαθούσα να κάνω δεν περνούσε στην οθόνη. Η καλύτερή μου ταινία είναι η πέμπτη, Το Τάγμα του Φοίνικα, γιατί εκεί μπορώ να δω την εξέλιξή μου”, είχε δηλώσει στο Playboy το 2012.
Ματ Ντέιμον – The Bourne Ultimatum (2007)
Η αρχική τριλογία του Bourne χάρισε στον Ματ Ντέιμον εξαιρετικές κριτικές και μεγάλη αναγνώριση από το κοινό. Ωστόσο, ο ίδιος δεν είχε ιδιαίτερα θετική άποψη για την τρίτη ταινία της σειράς, φτάνοντας στο σημείο να χαρακτηρίσει απαίσιο το αρχικό σενάριο που είχε γράψει ο σκηνοθέτης Τόνι Γκίλροϊ.
“Είναι πραγματικά ευθύνη του στούντιο που έφερε τον εαυτό του σε αυτή τη θέση. Δεν κατηγορώ τον Τόνι που πήρε ένα τεράστιο χρηματικό ποσό και παρέδωσε αυτό που παρέδωσε. Το πρόβλημα είναι ότι το σενάριο ήταν αδύνατο να διαβαστεί. Θα μπορούσε να καταστρέψει μια καριέρα. Θα μπορούσα να το βάλω στο eBay και να τελείωνε εκεί η καριέρα αυτού του ανθρώπου. Ήταν απαίσιο. Πραγματικά ντροπιαστικό. Ουσιαστικά, έκανε μια προσπάθεια, πήρε τα χρήματά του και έφυγε”, είχε πει στο GQ.
Χάρισον Φορντ – Blade Runner (1982)
Υπάρχουν επτά διαφορετικές εκδοχές του Blade Runner. Σε μία από αυτές, ο χαρακτήρας του Χάρισον Φορντ, Ρικ Ντέκαρντ, αφηγείται όσα συμβαίνουν στην ταινία. Μια άλλη εκδοχή, την οποία προτιμά ο σκηνοθέτης Ρίντλεϊ Σκοτ, είναι πιο σκοτεινή και δεν περιλαμβάνει την αφήγηση του πρωταγωνιστή.
Ο ηθοποιός, πάντως, δεν φαίνεται να συμπαθεί ιδιαίτερα καμία από τις δύο. “Δεν μου άρεσε η ταινία ούτε με τον έναν ούτε με τον άλλον τρόπο, είτε υπήρχε η αφήγηση είτε όχι. Υποδύθηκα έναν ντετέκτιβ που δεν είχε τίποτα να ερευνήσει. Σε ό,τι αφορά τη σχέση μου με το υλικό, δυσκολεύτηκα πάρα πολύ. Υπήρχαν πράγματα που συνέβαιναν και ήταν πραγματικά παράλογα”, είχε δηλώσει το 2017, λίγο πριν από την κυκλοφορία του Blade Runner 2049.
Κρίστοφερ Πλάμερ – Η Μελωδία της Ευτυχίας (1965)
Η Μελωδία της Ευτυχίας παραμένει μία από τις πιο αγαπημένες ταινίες όλων των εποχών. Ο Κρίστοφερ Πλάμερ, ωστόσο, δεν είχε την ίδια αγάπη για τον χαρακτήρα που κλήθηκε να υποδυθεί, τον πλοίαρχο φον Τραπ.
“Νομίζω ότι ο ρόλος στη Μελωδία της Ευτυχίας ήταν ο πιο δύσκολος για μένα. Επειδή ήταν τόσο κακός, συναισθηματικός και υπερβολικά γλυκανάλατος. Έπρεπε να προσπαθήσεις πάρα πολύ σκληρά για να προσθέσεις έστω και μια μικρή δόση χιούμορ”, είχε πει στο The Hollywood Reporter.
Έντι Ρέντμεϊν – The Danish Girl (2015)
Ο Βρετανός ηθοποιός Έντι Ρέντμεϊν είχε δηλώσει στους The Sunday Times ότι, αν του προσφερόταν σήμερα ο ρόλος μιας τρανς γυναίκας, δεν θα τον αναλάμβανε. Στην ταινία The Danish Girl υποδύθηκε τη Λίλι Έλμπε, μια τρανς καλλιτέχνιδα, και μάλιστα απέσπασε υποψηφιότητα για Όσκαρ για την ερμηνεία του.
Παρότι αναγνώρισε ότι συμμετείχε στην ταινία με τις καλύτερες προθέσεις, παραδέχτηκε: “Νομίζω ότι ήταν λάθος”.
Στη συνέχεια, εξήγησε ότι η ευρύτερη συζήτηση γύρω από τις επιλογές του κάστινγκ συνδέεται με το γεγονός ότι πολλοί άνθρωποι δεν έχουν τη δυνατότητα να συμμετέχουν σε αυτές τις αποφάσεις. “Πρέπει να υπάρξει ισορροπία, διαφορετικά θα συνεχίσουμε να κάνουμε τις ίδιες συζητήσεις”, ανέφερε.
Ντακότα Τζόνσον – Madame Web (2024)
Η Ντακότα Τζόνσον δεν φάνηκε ιδιαίτερα έκπληκτη από την αρνητική υποδοχή που επιφύλαξαν κοινό και κριτικοί στην τελευταία ταινία της Sony που συνδέεται με το σύμπαν του Spider-Man, Madame Web.
Μιλώντας για τις απογοητευτικές εισπράξεις της ταινίας στα ταμεία και την αρνητική κριτική που δέχτηκε, η ηθοποιός είπε στο Bustle: “Δυστυχώς, δεν εκπλήσσομαι που τα πράγματα εξελίχθηκαν έτσι. Ωστόσο, η δημιουργία αυτής της ταινίας ήταν σίγουρα μια ξεχωριστή εμπειρία για μένα. Δεν είχα κάνει ποτέ κάτι παρόμοιο στο παρελθόν. Και πιθανότατα δεν θα ξανακάνω, γιατί δεν αισθάνομαι ότι ταιριάζω σε αυτόν τον κόσμο”.
Η ίδια χαρακτήρισε τη συμμετοχή της μια εμπειρία από την οποία έμαθε πολλά, εξηγώντας ότι μερικές φορές στον κινηματογράφο συμφωνείς να συμμετάσχεις σε ένα πρότζεκτ που στην πορεία μετατρέπεται σε κάτι εντελώς διαφορετικό. “Κάποιες φορές υπογράφεις για κάτι και, ενώ βρίσκεσαι ήδη στη διαδικασία των γυρισμάτων, αυτό αλλάζει εντελώς. Και τότε αναρωτιέσαι: “Μισό λεπτό, τι συμβαίνει;””, ανέφερε.
Παρότι παραδέχτηκε ότι δεν είναι ευχάριστο να συμμετέχεις σε μια παραγωγή που δέχεται τόσο σκληρή κριτική, πρόσθεσε ότι δεν μπορεί να πει πως δεν καταλαβαίνει τους λόγους.
Ράιαν Ρέινολντς – Green Lantern (2011)
Κατά τη διάρκεια της προώθησης της νέας του ταινίας Deadpool & Wolverine, έγινε ολοένα και πιο ξεκάθαρο ότι ο Ράιαν Ρέινολντς ήθελε να γνωρίζουν όλοι πόσο αντιπαθεί το Green Lantern, την ταινία του 2011 που εξελίχθηκε σε μία από τις μεγαλύτερες εμπορικές αποτυχίες στην ιστορία του κινηματογράφου.
Για την ακρίβεια, η συγκεκριμένη παραγωγή τον οδήγησε σε ένα είδος επαγγελματικής «απομόνωσης», από την οποία κατάφερε να βγει το 2016, όταν ο Deadpool τού έδωσε μια νέα ευκαιρία. Από την κυκλοφορία της ταινίας και μετά, ο ηθοποιός δεν έχει κρύψει την απογοήτευσή του, χαρακτηρίζοντάς την επανειλημμένα καταστροφή. Μάλιστα, πρόσφατα αποκάλυψε ότι ο μόνος τρόπος να επεξεργαστεί όσα συνέβησαν ήταν να ξαναδεί την ταινία. Μια απόφαση για την οποία, όπως φαίνεται, μετάνιωσε σχεδόν αμέσως.