Day 2 Day – Οι Είδησεις Σήμερα
Lifestyle

Ποιος αποφασίζει πότε είναι η σωστή ηλικία για μητρότητα;

Η μητρότητα έρχεται στο προσκήνιο με αφορμή τη γέννηση του τρίτου παιδιού της Αν Χάθαγουεϊ και τη νέα εκστρατεία της Γαλλίας για τη γονιμότητα.

Παράξενο πράγμα ο χρόνος. Περνάει χωρίς να τον καταλαβαίνουμε ή γίνεται μόνιμη απειλη. Για τις γυναίκες, ειδικά όταν πρόκειται για τη μητρότητα μοιάζει συχνά με έναν αυστηρό επόπτη που παρακολουθεί αν προλαβαίνουν να ανταποκριθούν στις προθεσμίες του.

Η γέννηση του τρίτου παιδιού της Αν Χάθαγουεϊ στα 44 έρχεται σχεδόν ταυτόχρονα με την απόψαση της γαλλικής κυβέρνησης να ξεκινήσει μια εκστρατεία ενημέρωσης για τη γονιμότητα, στέλνοντας ειδοποιήσεις σε άνδρες και γυναίκες όταν συμπληρώνουν τα 29 τους χρόνια. Καμπανάκι: ο χρόνος τελειώνει, π&*&%$ε γιατί χανόμαστε!

Η αντίφαση είναι σχεδόν ειρωνική. Στα 29 το κράτος σου χτυπάει την πόρτα για να σου θυμίσει ότι τα σπερματοζωάρια και τα ωάρια αρχίζουν να στερεύουν. Στα 44 μια μητέρα φέρνει στον κόσμο το τρίτο της παιδί και μας, υπενθυμίζοντάς μας ότι η ζωή αψηφά τις κυβερνητικές οδηγίες.

Δεν είναι, βεβαίως, το ζήτημα αν η επιστήμη έχει δίκιο όταν επισημαίνει ότι η γονιμότητα επηρεάζεται από την ηλικία. Επηρεάζεται. Ούτε αν πρέπει να υπάρχει ενημέρωση. Φυσικά και πρέπει. Το ζήτημα είναι πώς μια κοινωνία που υποτίθεται έχει προχωρήσει τόσο πολύ εξακολουθεί να αντιμετωπίζει τη γυναικεία αναπαραγωγή σαν μια υπόθεση που πρέπει να διεκπεραιωθεί εγκαίρως.

Η μητρότητα, το βιολογικό ρολόι και το κοινωνικό ξυπνητήρι

Ας δούμε όμως λίγο την πραγματικότητα. Στα 29, και μάλιστα στην Ελλάδα του 2026, υπάρχουν πράγματα που είναι σε εκκρεμότητα: δεν έχεις βρει τον σωστό άνθρωπο να κάνεις οικογένεια, δεν έχεις τον ανάλογο μισθό γιατί στο τρώνε τα νοίκια, ή δεν έχεις ακόμη δουλειά και ζεις με κάποιο επίδομα. Βέβαια μπορεί να μη θέλεις παιδιά (ακόμη ή και καθόλου). Μπορεί να περνάς μια δύσκολη διαδρομή με τη γονιμότητά σου.

Και δεν φτάνουν όλα αυτά, έρχεται και μια κρατική ειδοποίηση να σου υπενθυμίσει ότι πρέπει να αρχίσεις να σκέφτεσαι σοβαρά το μέλλον της μήτρας σου. Δεν είναι λίγο παράδοξο; Η κοινωνία ζητ΄από τις γυναίκες να σπουδάσουν, να εργαστούν, να αποκτήσουν οικονομική ανεξαρτησία, να εξελιχθούν, να γίνουν ισότιμες επαγγελματικά με τους άνδρες. Όταν όμως φτάνει η στιγμή της μητρότητας ξαφνικά ανακαλύπτει ότι υπάρχει ένα ρολόι που δεν περιμένει το snooze.

Και δεν αναρωτιέται αν υπάρχουν οι συνθήκες να αποκτήσουμε παιδιά. Αν μπορούμε να συντηρήσουμε μια οικογένεια, αν έχουμε πρόσβαση σε παιδική φροντίδα, αν η εργασία μας επιτρέπει την απουσία τους, αν θα έχουμε σύντροφο που θα μοιραστεί την ευθύνη. Ζητάνε να κάνουμε παιδιά νωρίτερα, χωρίς όμως να έχουν φροντίσει το αν μπορούμε να τα μεγαλώσουμε με αξιοπρέπεια. Μάλλον καλύτερα αν μπορούμε να τα μεγαλώσουμε. Τέλος.

Δεν υπάρχει σωστή ηλικία

Η Αν Χάθαγουεϊ δεν χρειάζεται να γίνει σύμβολο μητρότητας στα 44. Ούτε να χρησιμοποιηθεί ως απόδειξη ότι η ηλικία δεν παίζει ρόλο. Κάθε γυναίκα έχει διαφορετικό σώμα, διαφορετικές δυνατότητες, διαφορετικές επιθυμίες και διαφορετική διαδρομή. Το ίδιο ισχύει και για εκείνη που έγινε μητέρα στα 20, στα 25 ή στα 30, για εκείνη που απέκτησε παιδί στα 50, για εκείνη που δεν απέκτησε ποτέ και εκείνη που ήθελε αλλά δεν μπόρεσε. Δεν υπάρχει κάποια που δικαιούται περισσότερα εύσημα από την άλλη. Και κυρίως δεν υπάρχει κάποια που οφείλει να απολογηθεί.

Το πρόβλημα είναι ότι έχουμε καταφέρει να μετατρέψουμε ακόμη και τη μητρότητα σε πεδίο αξιολόγησης. Αν κάνεις παιδί νωρίς, ίσως δεν έζησες αρκετά. Αν το κάνεις αργά, άργησες. Αν δεν κάνεις, κάτι σου λείπει. Αν κάνεις πολλά, πρέπει να εξηγήσεις πώς θα τα καταφέρεις. Και σε όλες αυτές τις απαιτήσεις ξεχάσαμε να ρωτήσουμε τον εαυτό μας τι πραγματικά θέλουμε.

Η ενημέρωση για τη γονιμότητα είναι υποχρέωση. Είναι και δικαίωμα. Η πίεση, συγνώμη, δεν είναι. Το κράτος μπορεί να ενημερώνει, να στηρίζει, να εξασφαλίζει ιατρική φροντίδα και κοινωνικές υποδομές. Δεν μπορεί όμως να υποκαθιστά την ελεύθερη βούληση με ένα ημερολόγιο προθεσμίων. Αυτό γιατί το σώμα μας δεν είναι δημογραφικός δείκτης, η μήτρα μας δεν είναι εθνικό απόθεμα και τα 29α γενέθλιά μας δεν είναι ημερομηνία λήξης.

Δυστυχώς δεν έχουμε καταφέρει ακόμη να απελευθερωθούμε από την υποχρεώση να εξηγούμε και να δικαιολογούμε τις επιλογές μας, ακόμη κι όταν αυτές αφορούν το πιο προσωπικό κομμάτι της ζωής μας. Στα 29 δεν χρειάζεται να φοβόμαστε ότι αργήσαμε. Στα 44 δεν χρειάζεται να αποδείξουμε ότι προλάβαμε. Χρειάζεται απλώς να μπορούμε να ζήσουμε τη ζωή μας χωρίς να νιώθουμε ότι κάποιος, κάπου, κρατάει χρονόμετρο.

Source link

Related posts

Ζώδια σήμερα (2/10): Η ημέρα δοκιμάζει τα όριά σου – Τι προβλέπεται για κάθε ζώδιο

TikTok: Πρόστιμο-μαμούθ για παραβίαση της ιδιωτικότητας παιδιών στις ΗΠΑ

Πέθανε σε ηλικία 85 ετών ο ηθοποιός Στέισι Κιτς, πρωταγωνιστής της σειράς «Μάικ Χάμερ» – ertnews.gr