Κι όμως, αυτές οι τρεις φράσεις μπορεί να φαίνονται απλές, είναι όμως αρκετές για να κάνουν τη διαφορά
Το να εκφράζουμε τις ανάγκες μας, είναι ίσως το πιο σημαντικό στις ανθρώπινες σχέσεις. Το πρόβλημα είναι ότι οι περισσότεροι από εμάς δεν έχουμε μάθει πώς να ζητάμε αυτό που χρειαζόμαστε με υγιή τρόπο. Έτσι, πολλές φορές σιωπούμε, υποχωρούμε και περιμένουμε από τον σύντροφό μας να καταλάβει μόνος του – μέχρι που η δυσαρέσκεια συσσωρεύεται και μετατρέπεται σε πικρία.
Και η πικρία μπορεί να αποδειχθεί καταστροφική για μια σχέση. Δεν επηρεάζει μόνο τη συναισθηματική σύνδεση ενός ζευγαριού, αλλά μπορεί να έχει αντίκτυπο ακόμη και στην ευημερία και την υγεία μας, σύμφωνα με έρευνες. Υπάρχει, βέβαια, τρόπος να προλάβουμε αυτή την κατάσταση. Το πρώτο βήμα είναι να μάθουμε να μιλάμε ανοιχτά για όσα χρειαζόμαστε, αλλά και να είμαστε πραγματικά διαθέσιμοι για τις ανάγκες του ανθρώπου που έχουμε απέναντί μας. Τρεις απλές φράσεις είναι αρκετές και μπορούν να κάνουν τη διαφορά.
Οι φράσεις που λένε όσοι δεν θέλουν να γίνουν η αιτία να αποτύχει η σχέση τους
«Αυτό χρειάζομαι»
Το να ζητάς κάτι δεν σημαίνει ότι το απαιτείς κιόλας. Στην πραγματικότητα, ενημερώνεις τον άλλο για το τι πραγματικά χρειάζεσαι. Μια απαίτηση δεν αφήνει περιθώριο για διαφορετική απάντηση από το «ναι». Ένα αίτημα, αντίθετα, αναγνωρίζει ότι ο άλλος έχει τη δική του βούληση, τις δικές του ανάγκες και τους δικούς του περιορισμούς.
Φυσικά, από τη στιγμή που εξέφρασες την ανάγκη σου, πρέπει να είσαι έτοιμος να ακούσεις και την απάντηση του άλλου. Το σημαντικό είναι να θυμάσαι κάτι: το να ζητάς δεν σου εγγυάται ότι θα πάρεις αυτό που θέλεις. Το να μη ζητάς, όμως, σχεδόν εγγυάται ότι ο άλλος δεν θα ξέρει τι χρειάζεσαι.
«Δεν το χρειάζομαι, αλλά θα ήταν πολύ ωραίο»
Είναι εύκολο να μπερδέψουμε αυτά που θέλουμε με αυτά που πραγματικά χρειαζόμαστε. Θέλουμε περισσότερα χρήματα, περισσότερο ελεύθερο χρόνο, καλύτερη εμφάνιση, περισσότερες διακοπές και ούτω καθεξής. Οι πραγματικές ανάγκες, όμως, είναι πολύ λιγότερες.
Όταν γνωρίζουμε τι είναι πραγματικά απαραίτητο για την ευημερία μας και τι αποτελεί απλώς επιθυμία, μπορούμε να επικοινωνήσουμε πολύ πιο ξεκάθαρα με τον σύντροφό μας. Η ικανότητα να ξεχωρίζουμε τις ανάγκες από τις επιθυμίες μάς βοηθά να θέτουμε καλύτερα όρια και να κάνουμε πιο ξεκάθαρα αιτήματα.
Και όταν αγνοούμε διαρκώς τις πραγματικές μας ανάγκες, κάποια στιγμή πληρώνουμε το τίμημα. Χάνουμε ενέργεια, υπομονή και διάθεση. Συνεχίζουμε να λειτουργούμε μηχανικά, μέχρι που η καθημερινότητα μετατρέπεται σε μια διαρκή προσπάθεια να βγει απλώς η μέρα. Δεν είναι τυχαίο ότι συχνά οι πιο δοτικοί άνθρωποι είναι εκείνοι που δυσκολεύονται περισσότερο να ζητήσουν βοήθεια ή να εκφράσουν τις ανάγκες τους.
«Πώς μπορώ να σε στηρίξω;»
Το να εκφράζουμε τις δικές μας ανάγκες είναι μόνο η μία πλευρά της επικοινωνίας. Η άλλη είναι να είμαστε διαθέσιμοι για τις ανάγκες του συντρόφου μας. Μια σχέση μπορεί εύκολα να γίνει μονόπλευρη όταν ο ένας ζητά διαρκώς και ο άλλος προσφέρει χωρίς να εκφράζει ποτέ τις δικές του ανάγκες. Και σε μια τέτοια δυναμική, αργά ή γρήγορα, εμφανίζεται η πικρία.
Αν θέλεις μια σχέση που να αντέχει στον χρόνο, δεν αρκεί να περιμένεις από τον σύντροφό σου να σου πει τι χρειάζεται. Μερικές φορές χρειάζεται να ρωτήσεις. Το «Υπάρχει κάτι που μπορώ να κάνω;» είναι μια καλή αρχή.
Μπορεί να πιστεύεις ότι ξέρεις ακριβώς τι χρειάζεται ο άλλος. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι έχεις δίκιο. Μπορεί να θέλει κάτι εντελώς διαφορετικό από αυτό που σκέφτηκες εσύ. Γι’ αυτό και η πραγματική υποστήριξη δεν είναι να αποφασίζεις για τον άλλον. Είναι να του προσφέρεις κάτι και να του αφήνεις την ελευθερία να αποφασίσει αν το θέλει.