Η άψογη διαχείριση μιας κρίσης από τον καπετάνιο και το πλήρωμα του Celestyal Journey
Μαρτυρία του Νότη Ανανιάδη
Η μαγευτική κρουαζιέρα στην Αδριατική και το Ιόνιο έφτανε στο τέλος της. Είχαμε αφήσει πίσω μας το Κατάκολο, απ’ όπου οι επιβάτες επισκέφθηκαν την μοναδική Αρχαία Ολυμπία, τελευταίο λιμάνι της εβδομαδιαίας μας εκδρομής με το Celestyal Journey, και βάλαμε πλώρη για τον Πειραιά.
Απόγευμα Παρασκευής, η θάλασσα «λάδι», οι πιο …ψαγμένοι είχαμε πιάσει θέση με βλέμμα προς τα δυτικά, για να απολαύσουμε αργότερα τη δύση του ηλίου στα νερά του Ιονίου.
Ξαφνικά, το πλοίο κόβει ταχύτητα και σιγά – σιγά κάνει αριστερά. Όταν ολοκληρώνει τον κύκλο, στρίβει δεξιά. Με έναν Ουκρανό και έναν Άγγλο συνεπιβάτη (ο πρώτος παλιός ναυτικός κι ο δεύτερος ιστιοπλόος) ανταλλάσσουμε, από την αρχή, ανήσυχα βλέμματα. Με τα όποια μίλια έχω «γράψει» στη ζωή μου με ταχύπλοα και ιστιοφόρα, και τα μηνύματα που ανταλλάσσουμε με την Ελπίδα, που έχει κάποιες γνώσεις ιστιοπλοΐας, συμφωνούμε, το 8αρι σημαίνει «άνθρωπος στη θάλασσα». Το Celestyal Journey προφανώς ψάχνει κάτι τέτοιο.. Σε λίγο είναι προφανές πως έχουμε πορεία δυτικά/ βορειοδυτικά. Καμία σχέση με την πορεία μας, που θα έπρεπε να είναι νότια. Ανοιγόμαστε από τις ακτές της Πελοποννήσου, ενώ άλλα τρία παραπλέοντα πλοία, φορτηγά αυτά, έχουν εμφανιστεί στον ορίζοντα πλησιάζοντάς μας. Προφανώς κάτι/ κάποιον ψάχνουν.
Κι εδώ αρχίζουν και οι επιβάτες, που μέχρι τότε δεν είχαν καταλάβει τίποτε, να αντιλαμβάνονται την υποδειγματική διαχείριση αυτής της μίνι – κρίσης από τον καπετάνιο Άγγελο Βασιλάκο και το πλήρωμα του Celestyal Journey.
Με λιτές πολύγλωσσες ανακοινώσεις, που δεν προκαλούν ανησυχία και πανικό, ενημερώνουν τους επιβαίνοντες πως υπήρξε αναφορά επιβάτη ότι μάλλον άκουσε έναν παφλασμό, σαν να έπεσε κάποιος στη θάλασσα. Τα σχετικά πρωτόκολλα ασφαλείας έχουν ήδη ενεργοποιηθεί και πλέον έχει έλθει η ώρα να συμμετέχουμε και οι επιβάτες στην επιχείρηση επιβεβαίωσης ή μάλλον αποκλεισμού κάθε πιθανότητας να έχουμε χάσει κάποιον συνεπιβάτη.
Καλούμαστε λοιπόν ανά κατάστρωμα, με βάση το που βρίσκονται οι καμπίνες μας, να κατέβουμε στο deck 6, το ανοικτό κατάστρωμα, με την κάρτα επιβίβασης/αποβίβασης, που έχουμε από την πρώτη στιγμή στο πλοίο μαζί μας, για να καταμετρηθούμε. Μια γρήγορη ηλεκτρονική διαδικασία, αφού σε ένα δευτερόλεπτο “διαβάζεται” το bar code της κάρτας μας κι επιβεβαιώνεται η παρουσία μας aboard.
Αφού καλούνται, εν τέλει και ονομαστικά οι τελευταίες… ξεχασιάρες ή αφηρημένες ήλθε η ανακοίνωση του κάπτεν Βασιλάκου.
«Ευτυχώς, είμαστε όλοι στο πλοίο»!
Δεν ξέρω αν χειροκρότησα αυθόρμητα από την χαρά μου που τελικά ήταν λάθος ο συναγερμός ή που ο Μανόλο Καραλής με 6.12 κέρδιζε εκείνη την ώρα το πρώτο του διαμάντι στο Diamond league, που παράλληλα παρακολουθούσαμε στην τηλεόραση, σε ένα από τα σαλόνια του Journey. Μέσα μου, ένιωσα ότι χειροκροτούσα και την υποδειγματική διαχείριση αυτής της έκτακτης κατάστασης από το πλήρωμα του πλοίου.
Και το κερασάκι στην τούρτα αυτής της γλυκιάς εξέλιξης της υπόθεσης, ήταν αργότερα η ανακοίνωση ότι πλέουμε με την μεγαλύτερη ασφαλή ταχύτητα ώστε στην προγραμματισμένη ώρα μας θα βρισκόμαστε στον Πειραιά – όπως και έγινε.
Μου φάνηκε ότι ένα γκρουπ Αμερικανίδων κυριών που λίγες ώρες μετά τον κατάπλου έπρεπε να βρίσκεται στο «Ελ. Βενιζέλος» ήπιε κάτι παραπάνω, χαρούμενο που θα προλάβαινε την πτήση του. Αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία…
The post Άνθρωπος στη θάλασσα; first appeared on Portnet – Ειδήσεις Πειραιά.