Ο 25χρονος σήμερα καλλιτέχνης πέρασε τέσσερα χρόνια στις περίφημες ακαδημίες του ολλανδικού συλλόγου, συνυπάρχοντας με ποδοσφαιριστές που λίγα χρόνια αργότερα θα έφταναν στο κορυφαίο επίπεδο. Μεταξύ αυτών ήταν οι αδερφοί Γιούριεν και Κουίντεν Τίμπερ, ο Ράιαν Γκράβενμπερχ και ο Μπράιαν Μπρόμπεϊ.
Η δική του διαδρομή, ωστόσο, πήρε διαφορετική κατεύθυνση. Σε ηλικία 17 ετών αποχώρησε από τον Άγιαξ και στα 21 του πήρε μία ακόμη πιο δύσκολη απόφαση: να αφήσει πίσω του το επαγγελματικό ποδόσφαιρο και να αφοσιωθεί στη μεγάλη του αγάπη για τη μουσική.
Αρχηγός στον Άγιαξ μαζί με μελλοντικούς αστέρες
Ο Μμπίνγκα είχε ενταχθεί στις ακαδημίες του Άγιαξ το 2014, προερχόμενος από την ΠΕΚ Τσβόλε. Αγωνιζόταν στη μεσαία γραμμή και ξεχώριζε για την τεχνική του κατάρτιση και την επιθετική του προσέγγιση.
Μάλιστα, είχε φτάσει να φορέσει το περιβραχιόνιο του αρχηγού στην ομάδα Κ16 του Άγιαξ, όπου συνυπήρχε με ορισμένα από τα μεγαλύτερα ταλέντα της γενιάς του.
Ο ίδιος θυμάται την καθημερινότητα στις ακαδημίες ως ένα περιβάλλον με τεράστιες απαιτήσεις. Οι προπονητές ζητούσαν από τους νεαρούς παίκτες να λειτουργούν με νοοτροπία κορυφαίου επιπέδου, ενώ τα παιχνίδια απέναντι σε μεγάλες ευρωπαϊκές ακαδημίες ήταν συχνό φαινόμενο.
«Στον Άγιαξ υπάρχει μεγάλη πίεση. Οι προπονητές είναι πολύ αυστηροί και θέλουν να λειτουργείς σε επίπεδο Champions League. Παίζεις απέναντι σε Μπαρτσελόνα, Μπάγερν και άλλες κορυφαίες ακαδημίες και δεν αρκεί απλώς να παίξεις καλά. Πρέπει να κερδίσεις», έχει εξηγήσει.
Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, ο ELIKIA είχε καταλάβει από νωρίς ότι κάποιοι συμπαίκτες του είχαν κάτι ξεχωριστό.
Για τους αδερφούς Τίμπερ, θυμάται πως ξεχώριζαν από μικρή ηλικία για τη σωματοδομή και τον τρόπο που κινούνταν μέσα στο γήπεδο. Για τον Γκράβενμπερχ, αντίστοιχα, τονίζει την εξαιρετική τεχνική του κατάρτιση, ενώ για τον Μπρόμπεϊ αναφέρεται στη δύναμη που τον χαρακτήριζε ήδη από τα παιδικά του χρόνια.
Η αποχώρηση από τον Άγιαξ
Το 2018 αποτέλεσε σημείο καμπής. Η αλλαγή προπονητή στην ομάδα Κ17 επηρέασε σημαντικά την πορεία του, καθώς ο νέος τεχνικός δεν θεώρησε ότι η εξέλιξή του βρισκόταν στο ίδιο επίπεδο με άλλους ποδοσφαιριστές.
Παράλληλα, ο ανταγωνισμός στη μεσαία γραμμή ήταν τεράστιος. Ο Γκράβενμπερχ, ο Κένεθ Τέιλορ και ο Κουίντεν Τίμπερ διεκδικούσαν επίσης χρόνο και θέση στο ίδιο αγωνιστικό χώρο.
Ο ELIKIA αποφάσισε τελικά να αποχωρήσει, παρότι είχε τη δυνατότητα να συνεχίσει σε άλλες μεγάλες ευρωπαϊκές ακαδημίες, μεταξύ των οποίων αυτές της Γιουβέντους και της Μπάγερ Λεβερκούζεν.
Επέλεξε, όμως, να επιστρέψει στην ιδιαίτερη πατρίδα του και να ξαναφορέσει τη φανέλα της ΠΕΚ Τσβόλε.
«Ήθελα να γυρίσω σπίτι. Στον Άμστερνταμ έμενα σε οικογένεια φιλοξενίας και ήταν μία πολύ όμορφη εμπειρία, αλλά όταν τα πράγματα δεν πήγαιναν όπως ήθελα, ένιωσα ότι χρειαζόμουν ξανά το οικείο περιβάλλον μου», έχει αναφέρει.
Από το ποδόσφαιρο στη μουσική
Στην Τσβόλε κατάφερε να πλησιάσει την πρώτη ομάδα και τη σεζόν 2021-22 πραγματοποίησε το ντεμπούτο του σε επαγγελματικό επίπεδο. Μάλιστα, η πρώτη του εμφάνιση ήρθε απέναντι στον ίδιο τον Άγιαξ.
Μέχρι εκείνη την περίοδο, όμως, η μουσική είχε αρχίσει να καταλαμβάνει όλο και περισσότερο χώρο στη ζωή του.
Ο ELIKIA είχε ασχοληθεί με τη μουσική από μικρός, όμως το ποδόσφαιρο ήταν για χρόνια η απόλυτη προτεραιότητά του. Κάποια στιγμή, όμως, βρέθηκε μπροστά σε ένα μεγάλο δίλημμα: να συνεχίσει να κυνηγά αποκλειστικά το όνειρο του επαγγελματία ποδοσφαιριστή ή να δώσει χώρο και στη δεύτερη μεγάλη του αγάπη.
Στις αρχές του 2023, σε ηλικία μόλις 21 ετών, πήρε την απόφαση να αφήσει το επαγγελματικό ποδόσφαιρο και να αφοσιωθεί στη μουσική.
Δεν είχε έτοιμο στούντιο, ούτε κάποιο μεγάλο οικονομικό υπόβαθρο. Είχε, όμως, πίστη στον εαυτό του. Επένδυσε σε εξοπλισμό, δημιούργησε το δικό του στούντιο και ξεκίνησε ουσιαστικά από το μηδέν.
Για ένα διάστημα συνέχισε να αγωνίζεται σε ερασιτεχνικό επίπεδο με τη VVOG, όμως σταδιακά η μουσική έγινε η απόλυτη προτεραιότητά του.
Πλέον μετρά εκατομμύρια streams
Η επιλογή του φαίνεται πως δικαιώνεται. Μέσα σε περίπου τριάμισι χρόνια, ο ELIKIA έχει καταφέρει να συγκεντρώσει περισσότερα από 30 εκατομμύρια streams, ενώ το κοινό του αριθμεί περίπου 430.000 μηνιαίους ακροατές.
Τραγούδια όπως τα «Mentality» και «Bring No Wahala» τον έχουν βοηθήσει να αποκτήσει σημαντική παρουσία στη σκηνή των afrobeats, ενώ πλέον εμφανίζεται μπροστά σε μεγάλα κοινά.
Παρότι άφησε το ποδόσφαιρο, το άθλημα δεν έφυγε ποτέ πραγματικά από τη ζωή του. Αντίθετα, έγινε κομμάτι της μουσικής του ταυτότητας.
Στους στίχους του υπάρχουν αναφορές σε ποδοσφαιριστές και στοιχεία του παιχνιδιού, ενώ ο ίδιος θεωρεί ότι η νοοτροπία που απέκτησε στις ακαδημίες του Άγιαξ τον βοηθά μέχρι σήμερα στην καλλιτεχνική του πορεία.
«Μπορεί να άφησα το επαγγελματικό ποδόσφαιρο, αλλά το επαγγελματικό ποδόσφαιρο δεν με άφησε ποτέ», έχει πει χαρακτηριστικά.
Το νέο άλμπουμ σαν… αρχική ενδεκάδα
Η σχέση του με το ποδόσφαιρο γίνεται ακόμη πιο εμφανής στο νέο του άλμπουμ, το οποίο αναμένεται να κυκλοφορήσει τον Νοέμβριο.
Ο δίσκος θα αποτελείται από 11 τραγούδια, έναν αριθμό που μόνο τυχαίος δεν είναι για τον ELIKIA.
Ο ίδιος παρομοιάζει το άλμπουμ με μία ποδοσφαιρική ενδεκάδα: κάθε τραγούδι έχει τον δικό του ρόλο, όπως ακριβώς κάθε ποδοσφαιριστής έχει τη δική του θέση και αποστολή μέσα σε μία ομάδα.
Παράλληλα, το νέο του single με τίτλο «Baller» αναμένεται να κυκλοφορήσει στις 9 Οκτωβρίου.
«Δεν μετανιώνω για τίποτα»
Παρά το γεγονός ότι αρκετοί από τους πρώην συμπαίκτες του στον Άγιαξ έφτασαν στην κορυφή, ο ELIKIA δεν αντιμετωπίζει με ζήλια τη δική τους επιτυχία.
Αντίθετα, δηλώνει υπερήφανος για τους Τίμπερ, τον Γκράβενμπερχ και τον Μπρόμπεϊ, έχοντας παρακολουθήσει από κοντά τις δυσκολίες που χρειάστηκε να ξεπεράσουν.
«Όλοι έχουν τη δική τους διαδρομή. Είμαι πραγματικά περήφανος για αυτά τα παιδιά. Ξέρω τι χρειάστηκε να περάσουν και πόσο σκληρά δούλεψαν», σημειώνει.
Μάλιστα, κατά την παρουσία του στο Λονδίνο, είχε την ευκαιρία να παρακολουθήσει από κοντά αγώνες των Γιούριεν και Κουίντεν Τίμπερ.
Για τον ίδιο, πάντως, δεν υπάρχει κανένας λόγος να κοιτάζει πίσω και να αναρωτιέται τι θα είχε συμβεί αν είχε παραμείνει στο ποδόσφαιρο.
Θεωρεί ότι η αποχώρησή του από το άθλημα ήταν μία προσωπική επιλογή που τον οδήγησε εκεί όπου πραγματικά ήθελε να βρίσκεται.
«Πιστεύω ότι ο καθένας έχει τη δική του διαδρομή. Δεν σκέφτομαι τι θα γινόταν αν είχα μείνει ή αν ένας προπονητής είχε πάρει διαφορετική απόφαση. Όλα όσα συνέβησαν είναι πλέον μέρος της ιστορίας μου και μπορώ να τα χρησιμοποιήσω στη μουσική μου», εξηγεί.
Από τις ακαδημίες του Άγιαξ, λοιπόν, όπου μοιραζόταν το γήπεδο με μελλοντικούς αστέρες της Premier League, ο ELIKIA βρέθηκε σε έναν εντελώς διαφορετικό κόσμο. Εκεί όπου αντί για ποδοσφαιρική μπάλα κρατά πλέον μικρόφωνο και αντί για γήπεδα γεμίζει μουσικές σκηνές.
Και η ιστορία του δείχνει πως, ακόμη κι όταν ένα όνειρο αλλάζει μορφή, η αποφασιστικότητα και η νοοτροπία που χρειάζονται για να το κυνηγήσεις παραμένουν ίδιες.