Χρειάστηκε να μετακομίσω στην Αθήνα για να καταλάβω ότι κάποια πράγματα που θεωρούσα αυτονόητα στην ελληνική επαρχία είναι τελικά μικρές πολυτέλειες.
Δεν έχω εκτιμήσει περισσότερο την ελληνική επαρχία από τότε που χρειάστηκε να φύγω από αυτήν. Σίγουρα παίζει ρόλο η νοσταλγία και η ρομαντικοποίηση των παιδικών και εφηβικών χρόνων που απομακρύνονται, όλο και περισσότερο.
Όχι δεν αποφάσισα ακόμα να γίνω ο άνθρωπος που ανεβάζει quotes για την απλότητα της ζωής, ούτε σκοπεύω να παρουσιάσω την ελληνική επαρχία ως παράδεισο επί γης. Απλώς κάποιες φορές χρειάζεται να αφήσεις ένας μέρος για να καταλάβεις τι σου προσέφερε.
Χρειάστηκε, λοιπόν, να μετακομίσω στην Αθήνα για να καταλάβω ότι κάποια πράγματα που θεωρούσα αυτονόητα στην επαρχία που μεγάλωσα, είναι τελικά μικρές πολυτέλειες.
Ότι μπορείς να πάρεις το αυτοκίνητό σου και να πας για έναν καφέ χωρίς να χρειαστεί να υπολογίσεις την κίνηση και να «κάνεις προσευχές» για να βρεις πάρκινγκ. Ότι μπορείς να φας λαχανικά που έχουν γεύση και να ξυπνήσεις χωρίς άγχος.
Διάβασε τη συνέχεια στο Reader.gr