Ανάμεσα στα επιβεβαιωμένα θύματα της εξέγερσης του Πολυτεχνείου είναι τρεις νέοι με καταγωγή από τη Λέσβο που έχασαν τη ζωή τους εκείνες τις ημέρες, είτε άμεσα είτε εξαιτίας των τραυμάτων που υπέστησαν. Επιπρόσθετα η έρευνα για όλη την περίοδο της επταετίας (1967–1974) καταγράφει συνολικά δέκα Λέσβιους που δολοφονήθηκαν ή πέθαναν κάτω από ύποπτες συνθήκες που συνδέονται με τη βία του καθεστώτος.
Νοέμβριος 1973: Οι νεκροί της εξέγερσης του Πολυτεχνείου
Μιχάλης Μυρογιάννης (1954–1973). Γεννήθηκε στη Μυτιλήνη, από όπου μετακόμισε με την οικογένειά του στην Αθήνα σε ηλικία 9 ετών. Στις 18 Νοεμβρίου 1973, σε ηλικία 19 ετών, εκτελέστηκε εν ψυχρώ στη συμβολή των οδών Πατησίων και Στουρνάρη από τον συνταγματάρχη Νικόλαο Ντερτιλή.
Η εν ψυχρώ εκτέλεση
Το μεσημέρι της Κυριακής 18 Νοεμβρίου 1973, γύρω στις 14:00, , ο νεαρός ηλεκτρολόγος βρισκόταν στη συμβολή των οδών Πατησίων και Στουρνάρη, προσπαθώντας να ξεφύγει από αστυνομικούς που τον καταδίωκαν και τον χτυπούσαν.
Ο τότε ταξίαρχος/συνταγματάρχης Νικόλαος Ντερτιλής, ο οποίος περιπολούσε στην περιοχή με στρατιωτικό τζιπ, είδε τον Μυρογιάννη να τρέχει, κατέβηκε από το όχημα και τον πυροβόλησε εν ψυχρώ στο κεφάλι με το υπηρεσιακό του περίστροφο.
Καθοριστικό ρόλο στην ενοχή του κατηγορουμένου έπαιξε η μαρτυρία του 21χρονου τότε στρατιώτη Αντώνη Αγριτέλη, ο οποίος ήταν ο οδηγός του τζιπ του Ντερτιλή εκείνη την ημέρα.
Ο Αγριτέλης κατέθεσε στο δικαστήριο ότι αμέσως μετά τον πυροβολισμό, ο Ντερτιλής επέστρεψε στο τζιπ και, χτυπώντας τον στην πλάτη, του είπε τη φράση: Με παραδέχεσαι ρε; 45 χρονών άνθρωπος και με την πρώτη τον βρήκα στο κεφάλι.
Στυλιανός Καραγεώργης (1954–1973). Προερχόταν από μικρασιατική οικογένεια που εγκαταστάθηκε στην Αττική έχοντας περάσει από τη Λέσβο. Το πρωί της 17ης Νοεμβρίου 1973 τραυματίστηκε σοβαρά στην οδό Πατησίων από ριπή πολυβόλου περιπόλου πεζοναυτών και υπέκυψε στα τραύματά του 13 ημέρες αργότερα στο νοσοκομείο ΚΑΤ.
Οδυσσέας Γιουντέρης (1948–1977). Με καταγωγή από την Πλαγιά Λέσβου, φοίτησε στο Δημοτικό Σχολείο Πλωμαρίου πριν μετακομίσει στα Νέα Λιόσια. Το βράδυ της 16ης Νοεμβρίου 1973 ξυλοκοπήθηκε βάναυσα στο κεφάλι από αστυνομικούς κοντά στο Πολυτεχνείο. Υπέστη αιμάτωμα, εγκεφαλικό επεισόδιο και μετατραυματικές επιληπτικές κρίσεις, καταλήγοντας τον Ιανουάριο του 1977 εξαιτίας αυτών των τραυμάτων.
1967-1974: Λέσβιοι νεκροί σε όλη τη διάρκεια της Χούντας
Στο βιβλίο “Θάνατοι στη Χούντα” του ερευνητή Δημήτρη Βεριώνη και σύμφωνα με τα στοιχεία που ανέδειξαν ” Οι Φίλοι Ιστορικής Μνήμης και Πολιτιστικής Δημιουργίας“, καταγράφονται επτά ακόμη περιπτώσεις ανθρώπων με ρίζες στη Λέσβο που έχασαν τη ζωή τους κατά την επταετία:
Βασίλειος Πεσλής (1952–1967). Με μητέρα από τον Σταυρό Λέσβου, υπήρξε το πρώτο χρονικά θύμα της δικτατορίας. Σκοτώθηκε σε ηλικία 14 ετών το πρωί της 21ης Απριλίου 1967 στην Πλατεία Αττικής από πυροβολισμό εφέδρου λοχία.
Αθανάσιος Χατζηδήμος (1910–1967). Διακεκριμένος νευρολόγος-ψυχίατρος που μεγάλωσε στη Μυτιλήνη. Πέθανε την 1η Μαΐου 1967 έπειτα από απειλές και πιέσεις ανθρώπων του δικτάτορα Γεωργίου Παπαδόπουλου, ο οποίος υπήρξε ασθενής του.
Ευστράτιος Γεωργούλας (1913–1968). Γεννημένος στον Μανταμάδο, πέθανε τον Ιανουάριο του 1968 έπειτα από άγριο ξυλοδαρμό από ασφαλίτες μέσα στο σπίτι του στο Χαϊδάρι.
Τέσσερις στρατιώτες: Οι Κωνσταντίνος Καμπάνης από το Μεγαλοχώρι, πέθανε το 1972, Κωνσταντίνος Αμπελικιώτης από τον Άνω Χάλικα Μυτιλήνης, πέθανε τον Οκτώβριο του 1973, Ιωάννης Σταυρέλλης, μεγάλωσε στη Μυτιλήνη, πέθανε τον Δεκέμβριο του 1973 και Γεώργιος Σίμος από το Αμπελικό Πλωμαρίου, πέθανε τον Ιανουάριο του 1974. Όλοι τους έχασαν τη ζωή τους κατά τη στρατιωτική τους θητεία.
Οι θάνατοί τους αποδόθηκαν επίσημα σε δυστυχήματα ή αυτοκτονίες, ωστόσο οι οικογένειές τους κατήγγειλαν ότι επρόκειτο για σκηνοθετημένες δολοφονίες λόγω των πολιτικών τους πεποιθήσεων ή της άρνησής τους να συμμετάσχουν στην καταστολή του Πολυτεχνείου.
Κάνε like στη σελίδα μας στο Facebook
Ακολούθησε μας στο Twitter
Κάνε εγγραφή στο κανάλι μας στο Youtube
Γίνε μέλος στο κανάλι μας στο Viber
– Αναφέρεται ως πηγή το ertnews.gr στο σημείο όπου γίνεται η αναφορά.
– Στο τέλος του άρθρου ως Πηγή
– Σε ένα από τα δύο σημεία να υπάρχει ενεργός σύνδεσμος
