Ο Ρίτσαρντ Γκιρ απέρριψε μια ταινία που ξεπέρασε τα 300 εκατ. δολάρια σε εισπράξεις και απέσπασε έξι υποψηφιότητες για Όσκαρ.
Στο Χόλιγουντ, μια λάθος επαγγελματική επιλογή μπορεί να αποδειχθεί καθοριστική, ακόμη και για έναν ηθοποιό που βρίσκεται ήδη στην κορυφή. Ο Ρίτσαρντ Γκιρ το γνωρίζει καλά, καθώς στη διάρκεια της καριέρας του απέρριψε ρόλους που τελικά εξελίχθηκαν σε τεράστιες κινηματογραφικές επιτυχίες. Ανάμεσά τους βρίσκεται το «Fatal Attraction», μια ταινία που σημείωσε εισπράξεις άνω των 300 εκατομμυρίων δολαρίων, απέσπασε έξι υποψηφιότητες για Όσκαρ και έγινε ένα από τα πιο χαρακτηριστικά φιλμ της δεκαετίας του 1980.
Στα μέσα εκείνης της δεκαετίας, ο πρωταγωνιστής του «American Gigolo» και του «An Officer and a Gentleman» είχε ήδη γνωρίσει τη μεγάλη επιτυχία. Το όνομά του είχε γίνει συνώνυμο του κινηματογραφικού σταρ, όμως οι επιλογές που ακολούθησαν δεν κατάφεραν να διατηρήσουν την ίδια δυναμική. Από το 1983 έως το 1986 συμμετείχε σε έξι ταινίες, με τις πέντε να αποτυγχάνουν εμπορικά. Μοναδική εξαίρεση ήταν το «Breathless», χωρίς ωστόσο να καταφέρει να εξελιχθεί σε μεγάλη επιτυχία.
Αντί να αξιοποιήσει τη δημοτικότητά του για να παραμείνει στο προσκήνιο, ο Ρίτσαρντ Γκιρ προτίμησε να στραφεί σε διαφορετικά κινηματογραφικά πρότζεκτ, επιδιώκοντας να αποδείξει τις υποκριτικές του δυνατότητες. Η επιλογή αυτή, όμως, δεν αποδείχθηκε ιδιαίτερα ευνοϊκή για την καριέρα του.
Ο ρόλος στο Fatal Attraction που δεν δέχτηκε ποτέ ο Ρίτσαρντ Γκιρ
Μία από τις μεγαλύτερες χαμένες ευκαιρίες του ήρθε με την πρόταση να πρωταγωνιστήσει στο ψυχολογικό θρίλερ «Fatal Attraction» του Έιντριαν Λάιν. Ο ρόλος του Νταν Γκάλαχερ κατέληξε τελικά στον Μάικλ Ντάγκλας, όμως αρχικά είχε συζητηθεί και το όνομα του Ρίτσαρντ Γκιρ.
Σε συνέντευξή του το 1988, ο ηθοποιός επιβεβαίωσε ότι είχε δεχτεί την πρόταση, εξηγώντας ωστόσο πως δεν μπήκε καν στη διαδικασία να απαντήσει. “Ναι, αλλά είμαι σίγουρος ότι είχε προταθεί και σε άλλους. Απλώς δεν ανταποκρίθηκα στην πρόταση, τόσο απλά. Μου άρεσε, όμως, η ταινία. Θεωρώ ότι ο Έιντριαν έκανε εξαιρετική δουλειά, όπως και ο Μάικλ, που είναι φίλος μου”, είχε δηλώσει.
Η συνέχεια δικαίωσε απόλυτα τον Μάικλ Ντάγκλας. Το «Fatal Attraction» κυκλοφόρησε το 1987 και εξελίχθηκε σε μία από τις μεγαλύτερες επιτυχίες της χρονιάς, συγκεντρώνοντας περισσότερα από 300 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως. Παράλληλα, απέσπασε έξι υποψηφιότητες για Όσκαρ, μεταξύ των οποίων για Καλύτερη Ταινία και Καλύτερη Σκηνοθεσία.
Για τον Μάικλ Ντάγκλας, η επιτυχία αυτή είχε και μια ιδιαίτερη προσωπική σημασία. Ήταν μία από τις στιγμές που τον βοήθησαν να ξεφύγει οριστικά από τη σκιά του πατέρα του, του θρυλικού Κερκ Ντάγκλας, και να καθιερωθεί ως ένας από τους σημαντικότερους πρωταγωνιστές της γενιάς του.
Η δεύτερη χαμένη ευκαιρία με το Wall Street
Και αν το «Fatal Attraction» ήταν ήδη μια μεγάλη χαμένη ευκαιρία, η ιστορία δεν τελείωσε εκεί. Λιγότερο από δύο μήνες μετά την πρεμιέρα του, κυκλοφόρησε το «Wall Street» του Όλιβερ Στόουν, με τον Μάικλ Ντάγκλας στον εμβληματικό ρόλο του Γκόρντον Γκέκο.
Ο χαρακτήρας του χρηματιστή που έγινε γνωστός μέσα από τη φράση “Greed is good” χάρισε στον Μάικλ Ντάγκλας το Όσκαρ Α’ Ανδρικού Ρόλου. Και, όπως αποκαλύπτεται, ο Ρίτσαρντ Γκιρ είχε δεχτεί πρόταση να τον υποδυθεί πριν από εκείνον. Για ακόμη μία φορά, όμως, είχε αρνηθεί.
Την ίδια περίοδο, ο Ρίτσαρντ Γκιρ προσπαθούσε να επιστρέψει στις εμπορικές επιτυχίες. Το 1987 δεν εμφανίστηκε σε καμία ταινία, ενώ η επόμενη κινηματογραφική του παρουσία ήρθε το 1988 με το «Miles from Home», ένα φιλμ που δεν κατάφερε να προσελκύσει το κοινό και σημείωσε ακόμη μία εμπορική αποτυχία.
Έτσι, μέσα σε σχετικά σύντομο χρονικό διάστημα, ο ηθοποιός είχε χάσει δύο ρόλους που θα μπορούσαν να είχαν αλλάξει σημαντικά την πορεία της καριέρας του. Ο ένας οδήγησε σε μια τεράστια εισπρακτική επιτυχία και ο άλλος σε ένα Όσκαρ.
Τελικά, η μεγάλη επιστροφή του Ρίτσαρντ Γκιρ ήρθε το 1990 με το «Pretty Woman», δίπλα στην Τζούλια Ρόμπερτς. Η ρομαντική κομεντί έγινε παγκόσμια επιτυχία και τον επανέφερε δυναμικά στην πρώτη γραμμή του Χόλιγουντ.
Imdb
Ίσως, λοιπόν, αν είχε πει “ναι” στο «Fatal Attraction» ή στο «Wall Street», η κινηματογραφική του διαδρομή να είχε εξελιχθεί διαφορετικά. Το σίγουρο είναι ότι η ιστορία του αποτελεί ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα του πόσο απρόβλεπτες μπορεί να αποδειχθούν οι αποφάσεις πίσω από τις μεγαλύτερες κινηματογραφικές επιτυχίες.