Ήταν η γραμματειακή «ψυχή» του ΠΣΑΠ, δίνοντας αγώνα έξω από τους αγωνιστικούς χώρους, για να σταθεί στα πόδια του και να κάνει τα πρώτα του βήματα ο ΠΣΑΠ(Πανελλήνιος Σύνδεσμος Αμειβομένων Ποδοσφαιριστών που στην εποχή μας ενέταξε και τις ποδοσφαιρίστριες και έγινε ΠΣΑΠΠ). Τον Οκτώβριο του 1976 το Πρωτοδικείο ενέκρινε το καταστατικό του, μετά από ένα διάστημα ζυμώσεων και συγκρότησης που προηγήθηκε και κράτησε ένα χρόνο.
Αναγκαία παράμετρος της λειτουργίας συνδικαλιστικής οργάνωσης, είναι και η λειτουργία των γραφείων της και αυτό το κατάφερε μόνος του ο Δημήτρης Σκιάννης, πολυσύνθετος άσος όχι στο χορτάρι, αλλά στις διοικητικές-γραμματειακές δραστηριότητες, όπου «ίδρωσε» τη δικιά του φανέλα και ο ΠΣΑΠ, άρχισε να έχει σοβαρή και συγκροτημένη θεσμική υπόσταση.
Ήταν το πρόσωπο που εκτός των άλλων, στις πρώτες συνελεύσεις έκαναν ουρά οι ποδοσφαιριστές για να πληρώσουν τη συνδρομή τους στον ΠΣΑΠ και αν η συνδρομή είναι η έμπρακτη απόδειξη της στήριξης των μελών σε ένα συλλογικό εγχείρημα, τότε ήταν αυτός που την βίωσε και λογιστικά και προσωπικά.
Μας έκανε την τιμή να μας περιγράψει εκείνη την πρώτη περίοδο, μισό αιώνα μετά.
-Πώς ενταχθήκατε στο κομμάτι της γραμματειακής υποστήριξης στο ξεκίνημα του ΠΣΑΠ;
-«Εργαζόμουν στον Παναθηναϊκό και στο γραφείο μου έρχονταν ο Κώστας ο Λεβέντης που ήδη είχε ιδρύσει τον Σύνδεσμο Ποδοσφαιριστών Πελοποννήσου και Ηπείρου και συνεργάζονταν με τον Αριστείδη τον Καμάρα, που είχε νομικές γνώσεις. Όταν ολοκληρώθηκε το νομικό σκέλος με καταστατικό, έγκριση από το Πρωτοδικείο και ήταν θεσμικά έτοιμος ο ΠΣΑΠ, προσφέρθηκα να βοηθήσω.
-Φύγατε από τον Παναθηναϊκό;
-«Όχι παρέμεινα και πήγαινα λίγες ώρες στον ΠΣΑΠ για να οργανώσω το γραφείο του γραμματειακά, στην τήρηση πρακτικών, στη λογιστική του δουλειά, κλπ. Δεν υπήρχαν άλλοι, μόνος μου το έκανα καθώς ο ΠΣΑΠ δεν είχε πόρους, εκτός από τις συνδρομές των μελών του, των ποδοσφαιριστών. Παρακολουθούσα και Δ.Σ. μου ζήταγαν και τη γνώμη μου γιατί ήξερα θέματα καθώς είχα εμπειρία από συμβόλαια παικτών».
-Πόσο καιρό βοηθήσατε;
-«Ξεκίνησα από το 1976 και έφυγα το 1980, παρέμεινα στον Παναθηναϊκό».
INTIME SPORTS, Φωτογράφος ΜΑΚΡΗΣ ΑΡΓΥΡΗΣ
-Ποιο ήταν το κλίμα στις πρώτες συνεδριάσεις και γενικά στη λειτουργία του γραφείου;
-«Υπήρχε πολύ καλή συνεργασία, είχαν κοινά θέματα και τους προβλημάτιζε ότι στο ξεκίνημά τους η Πολιτεία ήταν αρνητική. Δεν είχαν όλοι ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και ΙΚΑ, ο μισθός ήταν του ανειδίκευτου εργάτη, το ποδόσφαιρο από αμιγώς ερασιτεχνικό είχε γίνει από το 1965 αμειβόμενο, όχι όμως επαγγελματικό. Οι ποδοσφαιριστές έπρεπε να μείνουν 12 χρόνια σε μία ομάδα για να μπορέσουν μετά να φύγουν και εκεί με προϋποθέσεις, μετά άλλαξε αυτό. Αυτά ήταν τα κύρια προβλήματα της συγκεκριμένης εποχής».
-Είχαν διεθνείς επαφές;
-«Ναι είχαν κάνει ευρωπαϊκές επαφές. Ο ΠΣΑΠ αρχικά είχε ξεκινήσει με την Α’ Εθνική κατηγορία και στη συνέχεια με την έλευση του Νίκου του Μάλλιαρη οργανώθηκε και η Β’ Εθνική κατηγορία».
Συνέντευξη: Νάσος Μπράτσος
Σχετικά θέματα
Η πρωτοποριακή πρόταση του ΠΣΑΠ πριν μισό αιώνα για ίδρυση Αθλητιατρικού Τραυματιολογικού Κέντρου
Η πρωτοβουλία αλληλεγύης του ΠΣΑΠ προς τους σεισμόπληκτους της Ανθούπολης το 1981
Όταν οι ποδοσφαιριστές τιμούσαν την εξέγερση του Πολυτεχνείου
Διαχρονικά στο πλευρό της Ειρήνης ο αθλητισμός
Γιάννης Μανδρέκας: Oι δυσκολίες της αλάνας μας έκαναν καλύτερους
Μίμης Δομάζος: Η γνωριμία και η συνεργασία μου με το «Στρατηγό»- Συνέντευξη του Ν. Μάλλιαρη
Κάνε like στη σελίδα μας στο Facebook
Ακολούθησε μας στο Twitter
Κάνε εγγραφή στο κανάλι μας στο Youtube
Γίνε μέλος στο κανάλι μας στο Viber
– Αναφέρεται ως πηγή το ertnews.gr στο σημείο όπου γίνεται η αναφορά.
– Στο τέλος του άρθρου ως Πηγή
– Σε ένα από τα δύο σημεία να υπάρχει ενεργός σύνδεσμος