Η Σκάρλετ Γιόχανσον επέστρεψε στη Νέα Υόρκη για την πρεμιέρα του «Paper Tiger», έχοντας μόλις προσγειωθεί από πολύωρη διεθνή πτήση.
Η Σκάρλετ Γιόχανσον χρειάστηκε να διασχίσει τον μισό κόσμο για να βρεθεί στη Νέα Υόρκη, όμως αυτή τη φορά δεν επρόκειτο για ακόμη ένα κινηματογραφικό γύρισμα. Η ηθοποιός έκανε ένα σύντομο διάλειμμα από την ταινία που γυρίζει αυτή την περίοδο στο εξωτερικό και επέστρεψε στις ΗΠΑ για την πρεμιέρα του «Paper Tiger» στο 64ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης.
Το ταξίδι, ωστόσο, φαίνεται πως είχε αφήσει έντονα τα σημάδια του. Η Γιόχανσον έφτασε στην εκδήλωση εμφανώς επηρεασμένη από το jet lag και δεν έκρυψε την εξάντλησή της, αστειευόμενη μάλιστα ότι «παραληρεί» από την κούραση.
«Έχω παραισθήσεις», είπε χαρακτηριστικά κατά τη διάρκεια της συζήτησης στη σκηνή, εξηγώντας πως μόλις είχε ολοκληρώσει μια πολύωρη διεθνή πτήση. «Είναι πέντε το πρωί, που είναι μια υπέροχη ώρα για να κάνεις συνέντευξη στη σκηνή», σχολίασε με χιούμορ.
Η παρουσία της είχε ιδιαίτερη σημασία και για έναν ακόμη λόγο: παρότι το «Paper Tiger» είχε κάνει την παγκόσμια πρεμιέρα του τον περασμένο Μάιο στο Φεστιβάλ Καννών, αυτή ήταν ουσιαστικά η πρώτη φορά που η Γιόχανσον παρακολούθησε την ταινία σε φεστιβαλικό πλαίσιο.
Έχασε τις Κάννες λόγω γυρισμάτων
Η ηθοποιός δεν είχε καταφέρει να βρεθεί στις Κάννες για την πρεμιέρα της ταινίας, καθώς εκείνη την περίοδο βρισκόταν στα γυρίσματα μιας άλλης παραγωγής, του «The Exorcist: Martyrs».
Όταν έγινε αναφορά στην απουσία της από την Κρουαζέτ, η Γιόχανσον απάντησε αστειευόμενη: «Μην το υπενθυμίζετε!».
Έτσι, η πρεμιέρα στη Νέα Υόρκη αποτέλεσε για εκείνη μια διαφορετική εμπειρία, καθώς είχε την ευκαιρία να βρεθεί μαζί με τους συμπρωταγωνιστές της, Άνταμ Ντράιβερ και Μάιλς Τέλερ, και να παρακολουθήσει την ταινία μαζί με το κοινό.
Οι τρεις ηθοποιοί περπάτησαν στο κόκκινο χαλί μαζί με τον σκηνοθέτη Τζέιμς Γκρέι στο Lincoln Center και στην Alice Tully Hall, όπου πραγματοποιήθηκε η προβολή. Μετά το τέλος της ταινίας, συμμετείχαν σε συζήτηση με το κοινό, μιλώντας μεταξύ άλλων για τη συνεργασία τους και τη σχέση που ανέπτυξαν στα γυρίσματα.
Μια ιστορία οικογένειας, απληστίας και ρωσικής μαφίας
Το «Paper Tiger» μεταφέρει την ιστορία του στη Νέα Υόρκη του 1986 και ακολουθεί δύο αδέλφια, τον Ίρβιν και τον Γκάρι Περλ, οι οποίοι αναζητούν έναν γρήγορο τρόπο για να πλουτίσουν.
Η προσπάθειά τους να συμβάλουν στον καθαρισμό του Gowanus Canal, στο Μπρούκλιν, εξελίσσεται πολύ διαφορετικά από ό,τι είχαν υπολογίσει. Το σχέδιό τους τούς φέρνει αντιμέτωπους με τη ρωσική μαφία, μετατρέποντας μια επιχειρηματική ευκαιρία σε μια πολύ πιο επικίνδυνη περιπέτεια.
Η Σκάρλετ Γιόχανσον υποδύεται τη Λίντα, σύζυγο του χαρακτήρα που ενσαρκώνει ο Μάιλς Τέλερ, ενώ ο Άνταμ Ντράιβερ συμπρωταγωνιστεί στην ιστορία των δύο αδελφών.
Η ταινία συνδυάζει στοιχεία εγκληματικής ιστορίας και οικογενειακού δράματος, με τον σκηνοθέτη Τζέιμς Γκρέι να επιστρέφει σε μια περίοδο και έναν κόσμο που του επιτρέπουν να εξερευνήσει τις σχέσεις, τις φιλοδοξίες και τις συνέπειες των επιλογών των χαρακτήρων του.
Στη συζήτηση μετά την προβολή, οι πρωταγωνιστές μίλησαν ιδιαίτερα θερμά για το κλίμα που επικράτησε στα γυρίσματα.
Ο Άνταμ Ντράιβερ περιέγραψε τη συνεργασία τους ως μια σχέση που βασίστηκε στην αμοιβαία εκτίμηση, χωρίς να χρειαστεί ιδιαίτερη προσπάθεια για να δημιουργηθεί η απαραίτητη χημεία.
«Δεν χρειάστηκε καμία προσπάθεια. Υπάρχει αμοιβαίος θαυμασμός μεταξύ μας», ανέφερε, αποδίδοντας μεγάλο μέρος του κλίματος στον τρόπο με τον οποίο εργάζεται ο Τζέιμς Γκρέι.
Ο ίδιος εξήγησε ότι η ατμόσφαιρα σε ένα κινηματογραφικό πλατό διαμορφώνεται σε μεγάλο βαθμό από την κορυφή προς τα κάτω. Σύμφωνα με τον Ντράιβερ, ο Γκρέι δημιούργησε ένα περιβάλλον στο οποίο οι ηθοποιοί μπορούσαν να αισθάνονται άνετα και ελεύθεροι. «Νιώσαμε αμέσως άνετα ο ένας με τον άλλον», είπε.
Στο ίδιο κλίμα κινήθηκε και ο Γκρέι, ο οποίος χαρακτήρισε την εμπειρία των γυρισμάτων εξαιρετικά θετική. «Είχαμε ένα σχεδόν υπερβολικά υπέροχο πλατό. Τους αγαπώ», είπε χαρακτηριστικά.
Ο Τζέιμς Γκρέι και το όνειρο της σκηνοθεσίας
Πριν από την έναρξη της προβολής, ο σκηνοθέτης ανέβηκε στη σκηνή για να προλογίσει την ταινία, επιλέγοντας να κρατήσει την ομιλία του σύντομη.
Μάλιστα, εξήγησε με χιούμορ ότι από τα φοιτητικά του χρόνια είχε παρατηρήσει κάτι: οι φοιτητές κινηματογράφου που μιλούσαν περισσότερο πριν παρουσιάσουν τις ταινίες τους ήταν, κατά την άποψή του, συχνά εκείνοι που είχαν κάνει τις λιγότερο ενδιαφέρουσες ταινίες. «Γι’ αυτό θα μιλήσω πολύ λίγο», είπε στο κοινό.
Στη συνέχεια ευχαρίστησε τους παραγωγούς και τους ηθοποιούς που συνέβαλαν στην πραγματοποίηση του «Paper Tiger», πριν αναφερθεί στη δική του διαδρομή προς τον κινηματογράφο. Θυμήθηκε, μάλιστα, την αντίδραση των γονιών του όταν τους είχε πει ότι ήθελε να γίνει σκηνοθέτης.
«Δεν μπορώ παρά να θυμάμαι τη μητέρα και τον πατέρα μου όταν τους είπα ότι ήθελα να γίνω σκηνοθέτης. “Πώς θα το καταφέρεις ποτέ αυτό;” μου είπαν. Και να που είμαι εδώ», ανέφερε. «Δεν είμαι σίγουρος ποιο είναι το μάθημα από αυτό», πρόσθεσε χαμογελώντας.
Ο καλλιτεχνικός διευθυντής του Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης, Ντένις Λιμ, παρουσίασε τον Γκρέι ως έναν από τους σημαντικότερους εν ζωή Αμερικανούς σκηνοθέτες και αναφέρθηκε στη μοναδική καλλιτεχνική του ματιά.
Όπως σημείωσε, το να δημιουργεί κανείς προσωπικές και προσωπικού ύφους ταινίες στο σημερινό αμερικανικό κινηματογραφικό τοπίο δεν είναι εύκολη υπόθεση.
Ένα φεστιβάλ γεμάτο μεγάλες πρεμιέρες
Το «Paper Tiger» άνοιξε την 64η διοργάνωση του Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης, το οποίο θα πραγματοποιείται έως τις 12 Οκτωβρίου.
Στο πρόγραμμα περιλαμβάνονται ακόμη σημαντικές πρεμιέρες, μεταξύ των οποίων η νέα ταινία του Λούκα Γκουαντανίνο «Artificial», που καταπιάνεται με την ιστορία του συνιδρυτή της OpenAI, Σαμ Άλτμαν, το ντοκιμαντέρ «14th» της Άβα ΝτιΒερνέι, το μουσικό δράμα «Behemoth!» του Τόνι Γκιλρόι με τους Πέδρο Πασκάλ, Ολίβια Γουάιλντ και Γουίλ Άρνετ, καθώς και το νέο kaiju φιλμ του Τακάσι Γιαμαζάκι, «Godzilla Minus Zero».
Ο Ντένις Λιμ έχει εξηγήσει ότι για το φεστιβάλ η χρονική στιγμή μιας πρεμιέρας δεν είναι απαραίτητα το σημαντικότερο κριτήριο. Αυτό που έχει μεγαλύτερη σημασία, όπως υπογράμμισε, είναι το πλαίσιο μέσα στο οποίο παρουσιάζεται μια ταινία και ο τρόπος με τον οποίο μπορεί να συνομιλήσει με το κοινό.