Η Βρετανία γίνεται ξανά παράδειγμα, σεβόμενη την απώλεια ενός αγέννητου μωρού, καθώς παρέχει το δικαίωμα δύο εβδομάδων άδειας άνευ αποδοχών στις γυναίκες.
Μια σημαντική αλλαγή στη νομοθεσία της Βρετανίας έρχεται να αναγνωρίσει και θεσμικά την ανάγκη για χρόνο και χώρο μετά την απώλεια μιας εγκυμοσύνης. Από τον Απρίλιο του 2027, γυναίκες και οι σύντροφοί τους που βιώνουν το τέλος μιας κύησης πριν από τις 24 εβδομάδες – δηλαδή περίπου μέχρι τον έκτο μήνα της εγκυμοσύνης – θα δικαιούνται έως δύο εβδομάδες άδειας πένθους χωρίς αποδοχές.
Στην ίδια κατηγορία περιλαμβάνονται η αποβολή, η διακοπή της εγκυμοσύνης και η αποτυχημένη εμφύτευση εμβρύου μετά από μεταφορά, στο πλαίσιο εξωσωματικής γονιμοποίησης.
Η Βρετανία “αγκαλιάζει” τις μητέρες που έχασαν τα μωρά τους στους πρώτους μήνες της εγκυμοσύνης
Η Βρετανία γίνεται η χώρα που αναγνωρίζει τον ψυχολογικό και σωματικό αντίκτυπο του πένθους, παρέχοντας στους πολίτες το δικαίωμα να απέχουν από την εργασία τους ως και 14 ημέρες. Μπορεί μέχρι πρότινος να υπήρχε θεσμοθετημένη άδεια πένθους μόνο για τους γονείς που έχαναν το ανήλικο παιδί τους ή το μωρό τους λόγω θνησιγένειας, μετά τις 24 εβδομάδες κύησης, ωστόσο από τον Απρίλιο του 2027, που θα τεθεί σε εφαρμογή ο νέος νόμος, όλα θα αλλάξουν.
Πρόκειται για μια ουσιαστική αλλαγή στον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζεται η απώλεια στον χώρο εργασίας. Η εργαζόμενη δεν θα χρειάζεται να βασίζεται αποκλειστικά σε άλλες μορφές άδειας, όπως η αναρρωτική, προκειμένου να απομακρυνθεί προσωρινά από την εργασία της, μετά από μια τέτοια θλιβερή εμπειρία. Η ρύθμιση αναγνωρίζει την παροχή άδειας και στον σύντροφό της, καθώς η απώλεια μιας εγκυμοσύνης αφορά και τους δύο ανθρώπους που περίμεναν να υποδεχθούν ένα παιδί.
Unsplash
Οι λεπτομέρειες εφαρμογής της προβλέπεται να καθοριστούν μέσω δευτερογενούς νομοθεσίας. Η αλλαγή αποτελεί μέρος μιας ευρύτερης μεταρρύθμισης των δικαιωμάτων άδειας πένθους στη Βρετανία. Στόχος είναι οι εργαζόμενοι που αντιμετωπίζουν μια σημαντική απώλεια, να έχουν θεσμοθετημένο χρόνο μακριά από την εργασία, χωρίς να χρειάζεται κάθε φορά να διαπραγματεύονται με τον εργοδότη τους αυτή την ανάγκη.
Πίσω από τη νομοθετική αλλαγή βρίσκεται μια πραγματικότητα που γνωρίζουν καλά όσες γυναίκες έχουν βιώσει μια αποβολή: το πένθος δεν μετριέται, ούτε μπαίνει σε καλούπια και κουτάκια. Η νέα βρετανική ρύθμιση αναγνωρίζει, ότι υπάρχουν στιγμές στη ζωή κατά τις οποίες ο άνθρωπος χρειάζεται χρόνο για να πενθήσει και ότι αυτός ο χρόνος αξίζει να προστατεύεται και στον χώρο εργασίας.